... 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της-1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού-Δεν είσαι η Μόνη...Δεν είσαι Μόνη....-24ωρη Γραμμή SOS 15900- Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Διεθνές Βραβείο για την προώθηση της ισότητας των φύλων στον τομέα των χημικών και των αποβλήτων

Φωτογραφία του χρήστη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.

α) Το από 1-11-2016 έγγραφό μας με θέμα "Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Ψηφιακής Δημιουργίας για τα Φύλ(λα) του Περιβάλλοντος":

β) Το Φ.3720-3765-3780/13316/20-3-2017 έγγραφο της Δ5 Διεύθυνσης του Υπουργείου Εξωτερικών (μη προς όλους τους φορείς).

Σε συνέχεια των ανωτέρω σχετικών, σας γνωρίζουμε ότι η Γραμματεία των τριών περιβαλλοντικών Συμβάσεων Βασιλείας, Ρότερνταμ και Στοκχόλμης με έδρα τη Γενεύη έχει προκηρύξει το διεθνές βραβείο με τίτλο "Gender Pioneers for a Future Detoxified". Το εν λόγω βραβείο θα απονεμηθεί σε δέκα πρόσωπα που έχουν επιδείξει ξεχωριστή δράση σε θέματα ισότητας των φύλων και έχουν προωθήσει την ένταξη της διάστασης του φύλου στον τομέα των χημικών και των αποβλήτων.

Η Γραμματεία έχει ορίσει ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής υποψηφιοτήτων την 31-3-2017. Οι προτάσεις μπορούν να προέρχονται τόσο από φορείς, οι οποίοι θα υποδεικνύουν άτομα, αλλά και από τα ίδια τα άτομα, τα οποία θα προτείνουν τον εαυτό τους σε σχέση με τη δραστηριοποίησή τους στο συγκεκριμένο τομέα.

Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να αναζητηθούν από τον εξειδικευμένο σύνδεσμο, ο οποίος περιλαμβάνει και το σχετικό έντυπο αίτησης:

Το βραβείο θα απονεμηθεί κατά τη διάρκεια της κοινής Συνόδου των τριών Συμβάσεων (Γενεύη, 24/4 έως 5/5/2017).

Η συγκεκριμένη δημόσια δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Διεύθυνσης Ανάπτυξης & Υποστήριξης Πολιτικών Ισότητας των Φύλων της Γ.Γ.Ι.Φ. εντάσσεται στο θεματικό πεδίο «Γυναίκες και Περιβάλλον» και υλοποιείται στο πλαίσιο αξιοποίησης όλων των εργαλείων στον αγώνα για την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, σύμφωνα και με τις κατευθυντήριες γραμμές των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (Ατζέντα 2030).

Το πλήρες κείμενο του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020

Φωτογραφία του χρήστη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.

Το από 2-3-2017 δελτίο τύπου της Γ.Γ.Ι.Φ. με θέμα "Η ημερίδα παρουσίασης του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020 της Γ.Γ.Ι.Φ.": http://www.isotita.gr/var/uploads/DELTIA%20TYPOU/2017/Mar/DT_02-03-2017_Hmerida%20Parousiasis%20ESDIF%20tis%20GGIF.pdf .

Σε συνέχεια του ανωτέρω σχετικού, σας γνωρίζουμε ότι στον ιστότοπο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων έχει αναρτηθεί το πλήρες κείμενο του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020. Πρόκειται για μία ολοκληρωμένη έκδοση του κρατικού φορέα ισότητας των φύλων της Ελλάδας συνολικής έκτασης 160 σελίδων με αναλυτική παρουσίαση των έξι βασικών αξόνων προτεραιότητας:

- κοινωνική ένταξη και ισότιμη μεταχείριση γυναικών που υφίστανται πολλαπλές διακρίσεις

- έμφυλη βία

- αγορά εργασίας, εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής

- εκπαίδευση, κατάρτιση, πολιτισμός, αθλητισμός και ΜΜΕ

- υγεία

- ισόρροπη συμμετοχή γυναικών σε δομές εξουσίας, διαδικασίες και κέντρα λήψης αποφάσεων.

Επιπλέον, η έκδοση της Γ.Γ.Ι.Φ. περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αναλυτική παρουσίαση της απαιτητικής διαδικασίας εκπόνησης του ΕΣΔΙΦ 2016-2020, καθώς και εκτενή ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιογραφία συνολικής έκτασης 26 σελίδων για θέματα ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, η οποία αξιοποιήθηκε για την ολοκλήρωση του εν λόγω Εθνικού Σχεδίουhttp://www.isotita.gr/var/uploads/PUBLICATIONS/2017/ESDIF.pdf .

Τέλος, επισημαίνεται ότι η έκδοση ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 και το Εθνικό Τυπογραφείο ανέλαβε τον σχεδιασμό, τη σελιδοποίηση, την εκτύπωση και τη βιβλιοδεσία του ΕΣΔΙΦ 2016-2020.

Η συγκεκριμένη δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Διεύθυνσης Ανάπτυξης & Υποστήριξης Πολιτικών Ισότητας των Φύλων της Γ.Γ.Ι.Φ. εντάσσεται στα θεματικό πεδίο "Θεσμικοί Μηχανισμοί για την Ισότητα των Φύλων" και υλοποιείται στο πλαίσιο αξιοποίησης όλων των εργαλείων στον αγώνα για την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, σύμφωνα και με τις κατευθυντήριες γραμμές των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (Ατζέντα 2030).

Οι πιο "χαρούμενες" χώρες στον πλανήτη για το 2017

Οι πιο "χαρούμενες" χώρες στον πλανήτη για το 2017 - Κεντρική Εικόνα

Η Νορβηγία θεωρείται ως η πιο "χαρούμενη" χώρα στον κόσμο, σύμφωνα με σχετική έκθεση του ΟΗΕ. Είναι η πρώτη φορά που η Νορβηγία κερδίζει την πρωτιά της πιο ευτυχισμένης χώρας πάνω στη γη. Η Δανία, που είχε στεφθεί νικήτρια το 2016, φέτος βρέθηκε στη δεύτερη θέση μεταξύ 155 χωρών, που απαρτίζουν τη συγκεκριμένη λίστα. Ακολουθούν η Ισλανδία, η Ελβετία και η Φινλανδία. Η Ελλάδα κατατάχθηκε στην 87η θέση.
Αποτέλεσμα εικόνας για νορβηγία
Αποτέλεσμα εικόνας για δανία
Τη δεκάδα των πιο "χαρούμενων" χωρών παγκοσμίως συμπληρώνουν η Ολλανδία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, η Αυστραλία και η Σουηδία. Η Νορβηγία πρόσφατα συμπεριλήφθη μέσα στις δέκα καλύτερες χώρες για να ζήσει κάποιος, επιλέχθηκε ως 22η όσον αφορά τη συμμετοχή της στην παγκόσμια επιχειρηματικότητα, ενώ τοποθετήθηκε 3η στη λίστα των χωρών όπου κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων. 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής βρέθηκαν στην14η θέση από τη 13η που ήταν το 2016. 
Η Γερμανία έλαβε την 16η θέση, το Ηνωμένο Βασίλειο τη 19η, η Γαλλία την 31η, η Ρωσία την 49η, η Ιαπωνία την 51η, η Κίνα την 79η και η Ινδία την 122η θέση μεταξύ 157 χωρών στον πλανήτη.
Διαβάστε αναλυτικά τη λίστα με τις 20 πιο "χαρούμενες" χώρες:
  1. Νορβηγία
  2. Δανία
  3. Ισλανδία
  4. Ελβετία
  5. Φινλανδία
  6. Ολλανδία
  7. Καναδάς
  8. Νέα Ζηλανδία
  9. Αυστραλία
  10. Σουηδία
  11. Ισραήλ
  12. Κόστα Ρίκα
  13. Αυστρία
  14. Η.Π.Α.
  15. Ιρλανδία
  16. Γερμανία
  17. Βέλγιο
  18. Λουξεμβούργο
  19. Ηνωμένο Βασίλειο
  20. Χιλή

Τελευταίες χώρες στη λίστα εμφανίζονται η Ρουάντα, η Συρία, η Τανζανία, το Μπουρούντι και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.
Αποτέλεσμα εικόνας για κεντροαφρικανή δημοκρατία
Οι δέκα χώρες στον κόσμο, όπου η ευτυχία είναι έννοια άγνωστη:
146. Υεμένη
147. Νότιο Σουδάν
148. Λιβερία
149. Γουινέα
150. Τόγκο
151. Ρουάντα
152. Συρία
153. Τανζανία
154. Μπουρούντι
155. Κεντροαφρικανική Δημοκρατία

Η ταινία μικρού μήκους Το "Καταφύγιο", του 1ου γυμνασίου Κομοτηνής επέστρεψε με βραβείο από Ισπανία!





Η νέα γενιά μας κάνει περήφανους όχι μόνο εντός, αλλά κι εκτός συνόρων. Η δημιουργική "οικογένεια" του 1ου Γυμνασίου Κομοτηνής απέσπασε το βραβείο "Premio especial A la promocion de la igualdad y la no violencia", δηλαδή το "Βραβείο για την προώθηση της ισότητας και της μη βίας", σε διεθνή διαγωνισμό!

Η προσπάθεια που ξεκίνησε πέρσι, φέτος συνεχίζεται, με την ταινία μικρού μήκους του σχολείου να ταξιδεύει ...Ισπανία, και συγκεκριμένα στην πόλη Plasencia, όπου απέσπασε το εν λόγω βραβείο. Μόνη της η βράβευση είναι μια τιμητική στιγμή αρχικά για τα παιδιά που εργάστηκαν και τους καθηγητές που συνεργάστηκαν, και συνακόλουθα για όλη την Κομοτηνή, αλλά το γεγονός ότι αυτό το βραβείο έρχεται σε μια τόσο ουσιαστική κατηγορία, μας δίνει την πεποίθηση ότι η νέα γενιά μεγαλώνει με καλύτερα διδάγματα!

Στην Ισπανία βρέθηκαν το Σαββατοκύριακο, με την οικονομική υποστήριξη του Δήμου Κομοτηνής, οι μαθήτριες Σωτηρία Ιωαννίδου και Βασιλεία Γαβριηλίδου -οι οποίες επιλέχθηκαν για την αφοσίωσή τους στην προσπάθεια, μαζί με τον συνοδό-συνεργάτη καθηγητή του Νεοκλή Νεμονίδη. "Εκπροσωπήσαμε και τιμήσαμε τη χώρα μας, την πόλη μας, το γυμνάσιό μας. Συγχαρητήρια σε όλη την κινηματογραφική ομάδα, η συνέχεια στο 1ο γυμνάσιο..." αναφέρει για την επιτυχία ο καθηγητής.

Για το Καταφύγιο
Το Καταφύγιο είναι μια ταινία μικρού μήκους για το προσφυγικό, από μαθητές της Κομοτηνής. Πρωταγωνιστές είναι ...κινούμενα σχέδια, τα οποία μέσα από την ιστορία τους μας "περνούν" μηνύματα ισότητας, αλληλεγγύης, συμφιλίωσης, συνύπαρξης, ομαδικότητας. Σε μια περίοδο που το προσφυγικό ζήτημα προκαλεί σε πολλούς πολίτες της χώρας μας ανησυχία, τα παιδιά του 1ου Γυμνασίου Κομοτηνής, με την βοήθεια των εκπαιδευτικών τους, ύψωσαν την "φωνή" τους μέσα από τη δημιουργική τους δράση.

Η ταινία, προτού βραβευτεί στην Ισπανία, βραβεύτηκε από τον Συνήγορο του Παιδιού στο φεστιβάλ "Camera Zizanio 2016" στον Πύργο, γιατί ανέδειξε με ιδιαίτερη ευαισθησία τα δικαιώματα των παιδιών προσφύγων.

Για την ταινία εργάστηκαν, σκηνικά: Ι. Καραγιαννίδης, Β. Ντίκας, Ε. Πίτατζη, Π. Προυσανίδου, Ι.Τζιώτζιου, Animation: Β. Γαβριηλίδου, Σ. Ιωαννίδου, Μ. Μαργαριτοπούλου,Α. Ροϊδου, Α. Σταμπούλη, Β. Φραντζή, Δ. Αγγελάκη, Ε. Δοβρή, Μ. Ιμπράμ, Δ. Νικολαΐδου, Χ.Νικολαΐδου, Ε.Πεχλιβανίδου, Α. Τσιοπανίδου, Ζ. Τζορμπατζογλου. Μετάφραση -Υπότιτλοι: Χρύσα Δημογέροντα, Χρυσούλα Ράφτη.

Έρευνα ΕΚΕΕ: Πως βλέπουν οι Έλληνες τους μετανάστες



REFUGEES GREECE ATHENS

Απειλή σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο θεωρούν οι Έλληνες τους μετανάστες, όπως προκύπτει από έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).
Συγκεκριμένα, το 65% των Ελλήνων που ρωτήθηκαν θεωρούν ότι οι μετανάστες κάνουν κακό στην ελληνική οικονομία, το 59% ότι τους παίρνουν τις δουλειές, ενώ το 59% ότι κάνουν μεγαλύτερη χρήση των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας από όσο συνεισφέρουν σε επίπεδο φόρων.
Η έρευνα καταδεικνύει, επίσης, τη σημασία που έχει για τους Έλληνες η πολιτισμική ομοιογένεια της χώρας. Για το 63% των Ελλήνων η χώρα τους έχει γίνει χειρότερο μέρος για να ζει κανείς, εξαιτίας της μετανάστευσης και για το 57% η πολιτιστική ζωή της Ελλάδας υποβαθμίζεται λόγω των μεταναστών, αντί να εμπλουτίζεται.
Για το ένα τρίτο των ερωτηθέντων, η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να είναι γενναιόδωρη στην απόδοση του καθεστώτος του πρόσφυγα σε όσους το ζητάνε, ενώ το 44,4% πιστεύει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους μετανάστες που έφτασαν στη χώρα με το πρόσφατο κύμα λίγο ή πολύ καλύτερα σε σχέση με τους γηγενείς, το 29,2% ότι τους αντιμετωπίζει το ίδιο και το 26,5% λίγο ή πολύ χειρότερα.
Ιδιαίτερα αρνητική είναι η στάση των Ελλήνων απέναντι στους μουσουλμάνους, καθώς οι τέσσερις στους δέκα ερωτώμενους θεωρούν ότι δεν πρέπει να έχουμε καθόλου μουσουλμάνους μετανάστες στη χώρα, ενώ άλλοι τέσσερις στους δέκα ότι θα πρέπει να έχουμε πολύ λίγους. Εξάλλου, σε πανευρωπαϊκή έρευνα που δημοσίευσε τον προηγούμενο μήνα το Βρετανικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων «Chatham House», οι Έλληνες ερωτώμενοι απάντησαν σε ποσοστό 58% ότι η μετανάστευση από τις μουσουλμανικές χώρες θα έπρεπε να σταματήσει.
Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο ερευνητής του ΕΚΚΕ, Άγγελος Τραμουντάνης, «βλέπουμε ότι οι Έλληνες αντιμετωπίζουν τη μετανάστευση ως απειλή σε δύο επίπεδα: Στο σκέλος της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας και σε επίπεδο ταυτότητας, ότι δηλαδή οι μετανάστες απειλούν την ταυτότητα του έθνους ή τη δική τους». Ο ίδιος επισημαίνει πως «περιμέναμε ότι θα βρούμε αυτά τα αποτελέσματα κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, γιατί από τη βιβλιογραφία και από έρευνες έχει διαπιστωθεί πως όταν έχεις οικονομική κρίση, ανεργία και χαμηλούς μισθούς αυτό χτυπάει αντανακλαστικά, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα αρνητικά αισθήματα εναντίον των μεταναστών». Ωστόσο, τους ερευνητές εξέπληξε η ένταση των αποτελεσμάτων, «καθώς είδαμε ότι θεωρούν τους μετανάστες απειλή οριζόντια σε όλους τους τομείς, τον οικονομικό, τον κοινωνικό και την ταυτότητα».
Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος με θέμα «Οι ανισότητες στον τομέα της υγείας στον μεταναστευτικό πληθυσμό», που παρουσιάστηκε τον περασμένο Φεβρουάριο σε διήμερο συνέδριο στην Αθήνα. Πρόκειται για το πρόγραμμα MIGHEAL, το οποίο χρηματοδοτείται από τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και υλοποιείται από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Νορβηγίας. Επιστημονική υπεύθυνη του προγράμματος είναι η διευθύντρια ερευνών του ΕΚΚΕ, Θεώνη Σταθοπούλου. Όλη η έρευνα έγινε με τη διαδικασία των συνεντεύξεων σε 505 μετανάστες και 827 Έλληνες, ηλικίας 15 ετών και άνω, που ζουν σε μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του MIGHEAL, που είχε παρουσιάσει το Aθηναϊκό Πρακτορείο η χώρα καταγωγής, το φύλο και το επίπεδο μόρφωσης είναι παράγοντες που επηρεάζουν την εμφάνιση της κατάθλιψης στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, η κατάθλιψη φαίνεται πως είναι γένους θηλυκού και «χτυπάει» περισσότερο τις Ελληνίδες παρά τις μετανάστριες που ζουν εδώ. Αντίθετα, στους άνδρες η κατάθλιψη εμφανίζεται ανεξάρτητα από την εθνικότητα, αλλά περισσότερο επηρεασμένη από το επίπεδο μόρφωσης.
Όσον αφορά τη σωματική υγεία, παρατηρήθηκε ότι το επίπεδο εκπαίδευσης έχει σημαντική επίδραση στην υγεία των ερωτηθέντων. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας ανέφεραν οι γυναίκες από τρίτες χώρες με χαμηλή μόρφωση. Οι άνδρες των τρίτων χωρών δείχνουν να επηρεάζονται περισσότερο από την κοινωνικοοικονομική θέση τους, αλλά τείνουν να δηλώνουν ότι είναι καλύτερα στην υγεία τους από ό,τι οι Έλληνες. Εξάλλου, οι μετανάστες τείνουν να αναφέρουν καλύτερα ποσοστά στη σωματική δραστηριότητα και την αποχή από το κάπνισμα και το αλκοόλ, ωστόσο, έχουν χειρότερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά την έκθεσή τους σε κινδύνους στην εργασία τους.

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Θέσεις εργασίας στην ΜΚΟ SolidarityNow για την Θήβα

Αποτέλεσμα εικόνας για solidarity now  



Πρόκειται για θέσεις με πλήρη απασχόληση που αφορούν στην υλοποίηση των προγραμμάτων της ΜΚΟ για την υποστήριξη των προσφύγων στην περιοχή της Θήβας, σε συνεργασία με την 'Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και την UNICEF. Συγκεκριμένα, ζητούνται Ψυχολόγος, Νομικός,  Παιδαγωγός .
Οι τελευταίοι θα στελεχώσουν διεπιστημονική ομάδα, υπεύθυνη για την εκτίμηση των αναγκών και την παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών σε υπηκόους τρίτων χωρών στην περιοχή. 

Απαραίτητη  προϋπόθεση  για την πρόσληψη αποτελούν η ευελιξία ως προς το ωράριο εργασίας, η ομαδικότητα και η ικανότητα λήψης πρωτοβουλιών.
Βιογραφικά αποστέλλονται στη διεύθυνση: recruitment@solidaritynow.org με την ένδειξη: Για την περιοχή Θήβας.
Υποβολή βιογραφικών έως τις 28/03/2017

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού και των διακρίσεων



ομάζεται επίσης και Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων. Ως Παγκόσμια Ημέρα καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.


Συγκεκριμένα, στις 21 Μαρτίου 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι! Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι πως οι διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του Απαρτχάιντ, που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές.

Ο πρώτος πτυχιούχος Πανεπιστημίου με σύνδρομο Down, μιλάει για την «καθυστερημένη» κοινωνία



Ο πρώτος πτυχιούχος Πανεπιστημίου με σύνδρομο Down, μιλάει για την «καθυστερημένη» κοινωνία
Η WELT ON LINE μίλησε με τον Πινέδα για τη μάθηση, την «καθυστέρηση» και για τα υπερπροστρατευμένα παιδιά.


Ο Πάμπλο τελείωσε τις σπουδές του παιδαγωγού και έκανε την πρακτική εξάσκηση στην Κόρδοβα. Έδωσε τις εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος και του μένουν μόνο τέσσερις ακόμα για να τελειώσει τις σπουδές του σε ψυχολογία και παιδαγωγικά. Στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Μάλαγκα προβλήθηκε η ταινία «Me too» που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή του Πινέδα και στην οποία ο ίδιος κρατά το βασικό ρόλο.

Με τον Πινέδα μίλησε ο Jan Marot.

WELT ONLINE: Πώς βιώσατε προσωπικά το σύνδρομο Down;

Πάμπλο Πινέδα: Δεν ήταν οι γονείς μου που μου το είπαν. Ήταν ο δάσκαλός μου. Ήμουν περίπου εφτά χρονών, όταν με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο Down. Φυσικά, απάντησα ναι. Με κοίταξε έντονα και μου εξήγησε τη γενετική του συνδρόμου Down. Στην ηλικία αυτή ήταν πραγματικά πολύ σκληρό. Για μένα αυτό ακουγόταν σαν αραμαϊκά. Ήταν πολύ βαρύ. Του έθεσα μόνο δύο ερωτήσεις: «Είμαι χαζός;». Απάντησε «Όχι». «Μπορώ να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου;». Απάντησε «Κανένα πρόβλημα». Τα υπόλοιπα μου ήταν παντελώς αδιάφορα.

WELT ONLINE: Όπως η πλειοψηφία των παιδιών με σύνδρομο Down στην Ισπανία. Το 85% πηγαίνουν σε ένα κανονικό σχολείο.

Πινέδα: Ναι, τώρα. Όμως παλαιότερα δεν υπήρχε η ένταξη. Αυτό είναι η κορυφή μιας ανάπτυξης. Εγώ ήμουνα ο πρώτος μαθητής με σύνδρομο Down που πήγα σε ένα δημόσιο σχολείο.

WELT ONLINE: Τι αναμνήσεις έχετε από τα χρόνια του σχολείου;

Πινέδα: Στο σχολείο διασκέδαζα πολύ, περνούσα πολύ καλύτερα απ” ό,τι με τους φίλους μου. Είχα υπέροχες, ενδιαφέρουσες και πολύ σκληρές εμπειρίες. Συνολικά ήταν μια απίστευτα πλούσια φάση της ζωής μου. Υπήρχαν καλύτερες και χειρότερες μέρες. Ιδιαίτερα η εφηβεία ήταν σκληρή. Αλλά αυτή είναι πάντα μια δύσκολη περίοδος. Εγώ δεν μπορούσα μερικές φορές να ζήσω με το σώμα μου και μέσα σ” αυτό.

WELT ONLINE: Γιατί επιλέξατε τις παιδαγωγικές σπουδές;

Πινέδα: Σαν παιδί είχα πολλές ιδέες. ΄Ηθελα να γίνω δικηγόρος, κατόπιν δημοσιογράφος. Τότε ένας καθηγητής και μέντοράς μου με συμβούλεψε να γίνω δάσκαλος, γιατί τα παιδαγωγικά προσφέρουν περισσότερες επιλογές. Μου είπε ότι οι άλλες επιστήμες είναι σκληρές και ανταγωνιστικές. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε δευτερόλεπτο. Μου αρέσει να εργάζομαι με παιδιά, νιώθω πολύ χρήσιμος.

WELT ONLINE: Ακολουθείτε αυστηρά κάποιο σταθερό ημερήσιο πρόγραμμα μελέτης;

Πινέδα: Από το τίποτα βγαίνει μόνο το τίποτα. Μελετώ λοιπόν, περίπου 6-7 ώρες τη μέρα. Τα βράδια τα έχω ελεύθερα. Διαβάζω πάντα με μουσική. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, οι σπουδές δεν είναι εύκολες και το σύνδρομο Down με περιορίζει κατά 30%, πράγμα που τις καθιστά δυσκολότερες. Ο καθένας πρέπει να παλεύει για το μέλλον του.

WELT ONLINE: Τι σημαίνει και τι σημασιοδοτεί το είναι κανείς ο πρώτος με σύνδρομο Down πτυχιούχος στην Ευρώπη;

Ρατσισμός και άτομα με σύνδρομο Down



Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ
Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση, που οφείλεται στο επιπλέον χρωμόσωμα που εμφανίζεται στο 21ο ζευγάρι, εξ ου και η ταξινόμησή του ως Τρισωμία 21. Προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο και επηρεάζει περίπου μία στις 600-700 γεννήσεις παιδιών.
Η πρώτη παρατήρηση του συνδρόμου έγινε το 1866 από τον John Langdon Down. Ο άγγλος γιατρός παρατήρησε ότι μερικά νεογνά που γεννιούνται έχουν εξωτερική όψη παρόμοια με αυτή των Μογγόλων, απ’ όπου προήλθε και η ονομασία μογγολισμός, που στις μέρες μας έχει εγκαταλειφθεί.
Τα παιδιά με σύνδρομο Down αντιμετωπίζουν νοητική υστέρηση και μαθησιακή δυσκολία, ενώ είναι επιρρεπή σε μια σειρά από ασθένειες. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και τη συνεργασία γονιών και δασκάλων, μπορούν να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας.
Σύμφωνα με τον τύπο του πράγματος, η επιλογή της 21ης Μαρτίου κάθε χρόνου (ημέρας αφιερωμένης στην καταπολέμηση του ρατσισμού και στην ποίηση) ως και Παγκόσμιας Ημέρας Αλληλεγγύης με τους ανθρώπους για το Σύνδρομο Down, έχει να κάνει με τα αριθμητικά δεδομένα που συνθέτουν το σύνδρομο (21/3, από το τρίτο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος).
Όποιοι και όποιες εξαντλούν τα ενδιαφέροντά τους στους τύπους ας σταματήσουν εδώ την ανάγνωση. Οι λοιποί και λοιπές ας προχωρήσουν. Για την ουσία του πράγματος, το σπουδαίο κείμενο υπό τον τίτλο Ρατσισμός και άτομα με σύνδρομο Down, με την υπογραφή του παιδαγωγού Γιώργου Τσιάκαλου που ακολουθεί, εκτιμούμε ότι τα λέει όλα.
Ρατσισμός και άτομα με σύνδρομο Down
Η 21η Μαρτίου ορίστηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Ρατσισμού. Πολλές θα είναι και φέτος οι εκδηλώσεις με τις οποίες εκατομμύρια απλοί πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο θα διαδηλώσουν την απέχθεια και την αντίθεσή τους απέναντι σε ένα φαινόμενο που εξαναγκάζει ανθρώπους σε υποτελή διαβίωση και ταυτόχρονα υπονομεύει τη δημοκρατία. Όμως, όπως κάθε χρόνο, πιο δυνατή θα ακουστεί και πάλι από τα ΜΜΕ η φωνή των δυνατών και των κυρίαρχων, που κι αυτοί θα στηλιτεύουν το ρατσισμό, αλλά, ως σύγχρονοι Φαρισαίοι, θα τον βλέπουν μόνο στους άλλους – ποτέ στον εαυτό τους. Αλλά ο ρατσισμός είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των ισχυρών του κόσμου, ακόμη και όταν η πολιτική τους αυτή χαρακτηρίζεται «απλώς» από παραλείψεις όσων θα έπρεπε και θα μπορούσαν να γίνουν αλλά δεν έγιναν, επειδή αφορούσαν τους πιο αδύναμους και ανίσχυρους της κοινωνίας.
Στις σκέψεις αυτές οδηγείται κανείς συνειρμικά όταν αναλογιστεί ότι η 21η Μαρτίου ορίστηκε να είναι, επίσης, Hμέρα Αλληλεγγύης με τα Άτομα με Σύνδρομο Down. Φυσικά, πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για τυχαίο γεγονός, σύμπτωση, σαν αυτές του παράλληλου εορτασμού αγίων που δεν είχαν καμιά σχέση μεταξύ τους. Όμως δεν είναι έτσι.
Οι άνθρωποι με σύνδρομο Down ήταν οι πρώτοι –πριν από τους Εβραίους, τους κομμουνιστές, τους σοσιαλδημοκράτες, τους αξιωματικούς του κόκκινου στρατού, τους αντιφασίστες χριστιανούς, τους Ρομά, τους ομοφυλόφιλους- που βίωσαν το ρατσισμό των εθνικοσοσιαλιστών του Χίτλερ, και οδηγήθηκαν μαζικά σε μαρτυρικό θάνατο. Πριν ακόμη κατασκευαστούν οι τεχνικά άρτια εξοπλισμένοι θάλαμοι αερίων του Άουσβιτς, χιλιάδες άνθρωποι με σύνδρομο Down βρήκαν φριχτό θάνατο σε σφραγισμένα φορτηγά αυτοκίνητα, όπου με σωλήνες διοχετεύονταν τα καυσαέρια της αναμμένης μηχανής. Ήταν οι πρώτοι για τους οποίους οι εθνικοσοσιαλιστές επινόησαν την έννοια «ζωή χωρίς καμιά αξία». Κι εφάρμοσαν την απειλή τους, που ορισμένοι ανόητοι ή ιδιοτελείς την προσελάμβαναν ως «επαγγελία», να απαλλάξουν την κοινωνία από κάθε «περιττό κοινωνικό βάρος».
Αναγκαία είναι η υπενθύμιση ότι η φυσική εξόντωση των ανθρώπων με σύνδρομο Down – και όλων των αναπήρων- στη ναζιστική περίοδο παρουσιάστηκε ως «υπηρεσία»:
Προς την κοινωνία – που θεωρούνταν ότι εξαιτίας μιας ξεπερασμένης ηθικής αναλάμβανε το «δυσβάστακτο» οικονομικό κόστος της διατήρησης στη ζωή αυτών των ατόμων.
Προς την οικογένεια – που θεωρούνταν ότι εξαιτίας της ίδιας ηθικής υποχρεωνόταν να διάγει μια ζωή περιορισμών και δυστυχίας φροντίζοντας το «ανάξιο για ζωή άτομο».
Προς το ίδιο το άτομο – που θεωρούνταν ότι από τη φύση του δεν μπορούσε παρά να είναι δυστυχισμένο.
Στην απολογία του στο διεθνές δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου της Νυρεμβέργης ο Καρλ Μπραντ, ένας από τους υπευθύνους των προγραμμάτων «ευθανασίας» δήλωσε: «Δεν νοιώθω να με βαραίνει τίποτε. Οι πράξεις μου ήταν αποτέλεσμα απολύτως ανθρώπινων συναισθημάτων και ποτέ δεν είχα άλλη πρόθεση από το να βοηθήσω ώστε να περιοριστεί γι’ αυτά τα κακόμοιρα πλάσματα η γεμάτη βάσανα ύπαρξη τους».
Ο Καρλ Μπραντ καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε δια απαγχονισμού. Όμως η οπτική του αναμφίβολα επέζησε και εμφανίζεται στον τρόπο με τον οποίο συχνά αξιολογούνται οι συμπολίτες μας με σύνδρομο Down.
Ο Ισπανός Πάμπλο Πινέδα που ολοκλήρωσε προ μερικών χρόνων τις σπουδές του είναι “ο πρώτος Ευρωπαίος δάσκαλος με σύνδρομο Down”. Ο Πάμπλο Πινέδα απέδειξε αυτό που οι παιδαγωγοί γνωρίζουμε εδώ και πολλές δεκαετίες: τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορούν να μορφωθούν, αλλά παραμένουν ανεκπαίδευτα και εξαρτημένα από τους άλλους επειδή η κοινωνία τα αντιμετωπίζει ως ανίκανα για μόρφωση και αυτόνομη ζωή. Έτσι, το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς των ισχυρών απέναντι σε μια ομάδα ανθρώπων παρουσιάζεται ως αιτία της δυστυχίας της. Με αυτό ως «αυτονόητη αλήθεια», η ομάδα που ζει σε υποτέλεια εξαιτίας του ρατσισμού των ισχυρών αντιμετωπίζεται, στην καλύτερη περίπτωση, με φιλανθρωπία –και σε βάρβαρες εποχές με εξόντωση.
Την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού θ’ ακουστούν πολλές εκκλήσεις, άλλες ειλικρινείς και άλλες από συνήθεια και ρουτίνα. Εμείς, όμως, ας κρατήσουμε στο νου μας τη σχέση της με την Ημέρα Αλληλεγγύης με τα Άτομα με Σύνδρομο Down. Η καλύτερη υπόσχεση που μπορούμε να δώσουμε αυτή την ημέρα είναι ότι θα εντείνουμε τις προσπάθειές μας για τη δημιουργία του δημοκρατικού και ανθρώπινου σχολείου, που θα κάνει τους Πάμπλο Πινέδα αυτού του κόσμου αυτονόητη κατάσταση και θα αφαιρεί έτσι ένα μεγάλο κομμάτι από το υπόβαθρο του ρατσισμού.
Τότε, θα μπορούμε να γιορτάζουμε από κοινού την τρίτη διάσταση της σημερινής ημέρας: την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Μέχρι τότε, ακόμη και όταν το πρωί ακούμε στο ραδιόφωνο και απολαμβάνουμε ποιήματα, θα τριγυρνούν συνειρμικά στο μυαλό μας οι στίχοι του Μπέρτολτ Μπρεχτ «άσχημοι καιροί για ποίηση».

21 Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα για το σύνδρομο Down

Αποτέλεσμα εικόνας για παγκόσμια ημερα συνδρομο Down

« Η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και γιορτάζεται την 21η Μαρτίου κάθε έτους.
Η ημέρα δεν επιλέχτηκε τυχαία, αλλά από τα αριθμητικά δεδομένα του Συνδρόμου (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος = 3.21).
Στόχος του εορτασμού αυτής της ημέρας είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου για τα ιδιαίτερα αυτά άτομα.
Το Σύνδρομο Down είναι μία χρωμοσωμική διαταραχή η οποία περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον γιατρό John L. Down το έτος 1859. Το 1959 ανακαλύφτηκε η αιτιολογία του συνδρόμου. Οφείλεται στην παρουσία ενός 3ου χρωμοσώματος στο 21ο ζεύγος χρωμοσωμάτων. Πρόκειται για το πιο κοινό γενετικό σύνδρομο καθώς η συχνότητα εμφάνισής του εκτιμάται σε 1 ανά 700 γεννήσεις περίπου, αν και στατιστικά είναι συχνότερη στους ανθρώπους που γίνονται γονείς σε μεγαλύτερη ηλικία, λόγω μεταλλάξεων στα αναπαραγωγικά τους κύτταρα. Κάποιοι άλλοι παράγοντες επίσης μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στην εμφάνιση του συνδρόμου.
Το σύνδρομο Down είναι λοιπόν μία γενετική κατάσταση και δεν είναι ασθένεια. Επομένως, δεν τίθεται θέμα θεραπείας.
Οι 3 μορφές του Συνδρόμου:
Τρισωμία 21: Κάθε κύτταρο στο σώμα περιέχει ένα επί πλέον χρωμόσωμα 21.
Μετάθεση: Ένα επί πλέον κομμάτι του 21ου χρωμοσώματος συνδέεται ή «μετατίθεται» σε ένα άλλο χρωμόσωμα.
Μωσαϊκισμός: Αντί για ένα επί πλέον χρωμόσωμα σε κάθε κύτταρο υπάρχουν 46χρωμοσώματα σε μερικά κύτταρα, και 47 σε άλλα.
Το σύνδρομο είναι δυνατόν να εντοπιστεί με τον προγεννητικό έλεγχο.
Τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν κάποια κοινά εμφανισιακά γνωρίσματα και έχουν και ως κοινό χαρακτηριστικό μια σειρά από αναπτυξιακές δυσκολίες που αφορούν στην κινητική και τη γνωστική ανάπτυξη.
Η νοητική ανάπτυξη και οι διανοητικές ικανότητες των παιδιών με σύνδρομο Down δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν.
Τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν μια ήπια έως μέτρια νοητική υστέρηση και μαθησιακές δυσκολίες, αλλά κάποια από αυτά εφ’ όσον βρίσκονται σε κατάλληλο περιβάλλον και έχουν τις κατάλληλες θεραπείες διδασκαλίας, καταφέρνουν να σπουδάσουν και είναι σε θέση να εργαστούν σε διάφορους τομείς.
Η προκατάληψη ότι τα παιδιά με σύνδρομα Down είναι άτομα με βαριά καθυστέρηση, ανήμπορα και πηγή μόνιμου άγχους και φόρτου για τους γονείς τους και την κοινωνία πρέπει να σταματήσει δια παντός.
Η εκπαίδευση και η κατάλληλη φροντίδα μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους παρά τους γενετικούς περιορισμούς.
Ας διασφαλίσουμε λοιπόν ως κοινωνία τα βασικά δικαιώματα των ατόμων με σύνδρομο Down, δηλαδή το δικαίωμα στην  ποιοτική ζωή, στην υγεία, στην εκπαίδευση αλλά και στην εργασία».

Εγκλωβισμένοι επι ένα χρόνο!!Τι έχει αλλάξει?-Κοινή Σύνοψη πολιτικής



Με την αφορμή συμπλήρωσης ενός έτους από την έναρξη υλοποίησης της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, οι οργανώσεις ActionAid, Care, Norwegian Refugee Council, International Rescue Committee, Jesuit Refugee Service, Oxfam, Solidarity Now, Save the Children, δημοσιεύουν την Κοινή Σύνοψη Πολιτικής «Εγκλωβισμένοι επί ένα χρόνο – Τι έχει αλλάξει;»

Σύνοψη πολιτικής

http://www.solidaritynow.org/one_year_stranded/

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης στην «Πεντάμορφη και το Τέρας»

222387-actu-15112016id6414

H νέα ταινία της Disney «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» -για την ακρίβεια, η νέα live action εκδοχή με την Έμμα Γουάτσον στον ρόλο της Ωραίας Μπέλ- έχει ανακινήσει εκ νέου ό,τι αφορά το παραμύθι και τον συμβολισμό του.
Σύμφωνα λοιπόν, με το πρωτότυπο έργο, η Μπελ ήταν κόρη βασιλιά και όχι χωριατοπούλα και, γεγονός πολύ πιο σημαντικό, η ιστορία της δεν ήταν τόσο ρόδινη (στην περίπτωση κατά την οποία ο θεατής βλέπει κάτι «ρόδινο» σε όλο αυτό).
Το 100 σελίδων μυθιστόρημα -μιλώντας πάντα για το πρωτότυπο έργο- φέρει την υπογραφή της Γαλλίδας Gabrielle Suzanne de Villeneauve και δημοσιεύθηκε το 1740.
Το «La Belle and Le Bête» ήταν ένα μαύρο «ανέκδοτο» για τα δικαιώματα των γυναικών τον 18ο αιώνα.
Σύμφωνα με το στόρι, μία νεαρή κοπέλα πέφτει θύμα απαγωγής από ένα θηρίο και αναγκάζεται να ζήσει στο δυσοίωνο κάστρο του.
Απομονωμένη από την οικογένειά της, η κοπέλα είναι επιπροσθέτως υποχρεωμένη να φροντίζει τον απαγωγέα της, τον οποίον και τελικά, ερωτεύεται.
Και όπως γράφει ο Independent, εάν αυτό δεν είναι μία τέλεια ανάγνωση για το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, τότε τί μπορεί να είναι;
Τον 18ο αιώνα οι θυγατέρες ανήκαν στους πατεράδες και το θέμα του γάμου ήταν αυστηρά μία απόφαση μεταξύ ανδρών.
Το μυθιστόρημα της Villeneauve, περισσότερο από το ρομάντσο μεταξύ μίας γυναίκας και ενός τέρατος -που τελικά έγινε άνδρας- είναι μία μεταφορά.
Μία ματιά στο θέμα του γάμου από τη γυναικεία πλευρά, μια κριτική στην έλλειψη επιλογών που είχαν οι γυναίκες της εποχής εκείνης στα βασικά, θεμελιώδη ζητήματα της ζωής τους.
Άλλωστε, μόλις το 1790 νομιμοποιήθηκε ότι διαζύγιο μπορούν να ζητούν εκτός από τους άνδρες και οι γυναίκες.
Αλλά, το 1804, με την εφαρμογή του Ναπολεόντειου Κώδικα, τα δικαιώματα των γυναικών περιορίστηκαν για μία ακόμη φορά.
Η ιστορία του «La Belle and Le Bête» πέρασε κατά καιρούς από διάφορα χέρια- όπως του Jeanne-Marie Leprince de Beaumont που έκανε την Μπελ από κόρη βασιλιά κόρη εμπόρου, αλλά και του Βρετανού Andrew Lang, η εκδοχή του οποίου είναι μάλλον περισσότερο κοντά στο παραμύθι που ξέρουμε.
Ωστόσο, το γεγονός ότι, η πρώτη ματιά -πέραν του ιστορικού πλαισίου- παραπέμπει ευθέως στο Σύνδρομο της Στοκχόλμης, μοιάζει σχεδόν αυτονόητο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΓΙΦ :Οι παρεμβάσεις της ΓΓΙΦ στην 61η Σύνοδο της Επιτροπής για την Κατάσταση των Γυναικών στον ΟΗΕ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι παρεμβάσεις της ΓΓΙΦ στην 61η Σύνοδο της Επιτροπής για

την Κατάσταση των Γυναικών στον ΟΗΕ


Για δεύτερη συνεχή χρονιά, η Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων, Φωτεινή Κούβελα, εκπροσώπησε με τις παρεμβάσεις της την Ελλάδα στη Σύνοδο της Επιτροπής για την Κατάσταση των Γυναικών, που πραγματοποιήθηκε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη. Η φετινή Σύνοδος, 61η στη σειρά, είχε ως θέμα της την «Οικονομική ενδυνάμωση των γυναικών στο μεταβαλλόμενο κόσμο της εργασίας».

Η Γενική Γραμματέας, στις 13 Μαρτίου συμμετείχε με την παρέμβασή της σε διαδραστικό  διάλογο, με θέμα «Μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα», όπου και  τόνισε ότι «η καταπολέμηση του μισθολογικού χάσματος συνιστά σημαντική προϋπόθεση για την ενίσχυση της οικονομικής ανεξαρτησίας των γυναικών και απαιτεί πολύπλευρη δράση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ), προωθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την προώθηση της ισότητας σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής, ενώ η εξάλειψη των διαφορών στις αμοιβές των δύο φύλων αποτελεί προτεραιότητα για την ελληνική Κυβέρνηση».

Επίσης, στις 15 Μαρτίου, η Γενική Γραμματέας πραγματοποίησε παρέμβαση στη γενική συζήτηση της Συνόδου, όπου, με την εισήγησή της εστίασε στην αναγκαιότητα της προστασίας των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των γυναικών στο ευρύτερο πλαίσιο της συνέχισης του αγώνα για την εφαρμογή της ουσιαστικής ισότητας των φύλων.

Επιπλέον, επεσήμανε ότι «η απάντηση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην επιτακτική ανάγκη για αναβάθμιση της κατάστασης του γυναικείου πληθυσμού, αποτυπώνεται με σαφήνεια στο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020» της ΓΓΙΦ, το οποίο αναφέρεται σε έξι διακριτά πεδία πολιτικής με συγκεκριμένους στόχους για όλους τους τομείς που αφορούν το βίο μας».

Επιπρόσθετα, η Γενική Γραμματέας δεν παρέλειψε να αναφερθεί  στην εξαιρετική διάκριση για την Ελλάδα, με τη συμπερίληψή της μεταξύ των 36 κρατών - μελών των Ηνωμένων Εθνών από το σύνολο του πλανήτη, για το έργο της στο πεδίο της ισότητας των φύλων, βάσει της Έκθεσης του ΟΗΕ, αναφορικά με τις προκλήσεις και τα επιτεύγματα κατά την υλοποίηση των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας για τις Γυναίκες και τα Κορίτσια.

Στο περιθώριο των εργασιών της 61ης Συνόδου, η Γενική Γραμματέας πραγματοποίησε συνάντηση με τον Σουηδό Per-Anders Sunesson, Πρεσβευτή για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, με τον οποίο αντάλλαξαν παραγωγικές απόψεις σχετικά με το σκανδιναβικό μοντέλο αντιμετώπισης του trafficking και της πορνείας. Η Γενική Γραμματέας τον ενημέρωσε για την Επιτροπή που συγκροτεί η ΓΓΙΦ, η οποία θα ασχοληθεί με την αλλαγή του νόμου για την πορνεία και συμφωνήσαν για την από κοινού συνεργασία τους το επόμενο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να ανοίξει η συζήτηση γύρω από το σκανδιναβικό μοντέλο και στην Ελλάδα.

Επίσης, για τα θέματα που άπτονται των έμφυλων ανισοτήτων, τις δράσεις της ΓΓΙΦ και κυρίως το ακανθώδες ζήτημα των γυναικών προσφύγων, η Γενική Γραμματέας συζήτησε στη συνάντησή της με την Πρέσβη της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, κα Μπούρα, η οποία ενημέρωσε την κα. Κούβελα, πως ορίσθηκε πρόσφατα μαζί με τη Μόνιμη Αντιπρόσωπο του Κατάρ, ως Συνδιαμεσολαβήτρια για την προετοιμασία της Συνάντησης Υψηλού επιπέδου Ηνωμένων Εθνών για την Εμπορία Ανθρώπων (Οκτώβριος 2017).

Την Πέμπτη 16 Μαρτίου, η Γενική Γραμματέας πραγματοποίησε διμερή συνάντηση με την Πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών της Κυβέρνησης του Πακιστάν, Khawar Mumtaz και με την Υφυπουργό του Υπουργείου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Rabiya Javeri Agha, με τις οποίες συζήτησαν για το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας που πλήττει και τις δύο χώρες, εστιάζοντας σε δράσεις αντιμετώπισης της, που στοχεύουν στην ενδυνάμωση και τη στήριξη των γυναικών. Επίσης, αντάλλαξαν απόψεις  σχετικά με την κατάσταση που βιώνουν οι γυναίκες στο σύνολο του βίου τους και στις δύο χώρες, ξεκινώντας έτσι την μεταξύ τους δικτύωση.


Πληροφορίες: http://www.isotita.gr/                              Το Γραφείο Τύπου, 20/3/2017                                                               Τηλ 2131511102