... 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της-1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού-Δεν είσαι η Μόνη...Δεν είσαι Μόνη....-24ωρη Γραμμή SOS 15900- Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Ένα νυφικό δεν μπορεί να σβήσει τον βιασμό

Τα κρεμασμένα από θηλιές νυφικά που πλημμύρισαν πριν από λίγες ημέρες παραλία της Βηρυτού στον Λίβανο, έμοιαζαν με νύφες στην αγχόνη.
Η εικόνα με τα νυφικά που ταλαντεύονταν από τον αέρα στην παραλία με τους φοίνικες, ήταν σοκαριστική, αλλά πολύ πιο σοκαριστική είναι η πραγματικότητα.
Όπως γράφει το RT, επικαλούμενο την Alia Awada εκπρόσωπο της μη κυβερνητικής οργάνωσης Abaad Mena, η οποία διοργάνωσε τη συμβολική αυτή  εγκατάσταση με τα νυφικά «κάθε ημέρα του μήνα, μία γυναίκα βιάζεται και αναγκάζεται να παντρευτεί τον βιαστή της».
Η Awada αναφέρεται στον νόμο - ντροπή του Λιβάνου που επιτρέπει την απαλλαγή του βιαστή στην περίπτωση κατά την οποία παντρευτεί το θύμα του.
Στόχος της καμπάνιας, την οποία υποστηρίζει η Γαλλο-Λιβανέζα καλλιτέχνις Mireille Honein, η οποία και σχεδίασε τα νυφικά της εγκατάστασης, από χαρτί περιτυλίγματος και δαντέλα, είναι η αλλαγή στη νομοθεσία.
Οι αριθμοί είναι είναι συντριπτικοί: Κάθε ημέρα του μήνα μία γυναίκα βιάζεται στον Λίβανο και υποχρεώνεται να παντρευτεί τον βιαστή της.
«Κρέμασα τα νυφικά θέλοντας να δείξω ότι, ο νόμος αυτός στην ουσία σκοτώνει τις γυναίκες, τις αφήνει χωρίς ταυτότητα, επιβάλλοντας τους μία ζωή που δεν τους ταιριάζει» λέει η Mireille Honein στο Al Jazeera.
Ο νόμος περί βιασμού - συγκεκριμένα, το άρθρο 522 του Ποινικού Κώδικα του Λιβάνουαναστέλλει τη δίωξη ή εκτέλεση της ποινής αν ένας βιαστής παντρευτεί το θύμα του.
Εκτός από τον βιασμό, το άρθρο εκτείνεται επίσης σε απαγωγές και βιασμούς ανηλίκων.
Πρόταση για την εξάλειψη του εν λόγω άρθρου θα τεθεί προς ψήφιση στο Κοινοβούλιο του Λιβάνου στις 15 Μαΐου.
Οι ακτιβιστές κάλεσαν τους πολίτες που έκαναν τη βόλτα τους στην παραλία, το περασμένο Σάββατο να υπογράψουν καμπάνια με στόχο να πιέσουν τους Βουλευτές ώστε να ψηφίσουν υπέρ της κατάργησης του νόμου.
Επισκεπτόμενος την εγκατάσταση, ο υπουργός Γυναικείων Υποθέσεων του Λιβάνου, Jean Oghassabian αναφέρθηκε στον «νόμο περί βιασμού» χαρακτηρίζοντας τον ως απομεινάρι «από την εποχή του Λίθου».
«Πώς είναι λογικό να βιάζεται μια γυναίκα και μετά να ‘πωλείται’ σε μια φυλακή; Είναι απολύτως απαράδεκτο. Η ανθρωπότητα δεν το δέχεται» δήλωσε.
Η εγκατάσταση έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου με το hashtag #Undress522.
Το ABAAD MENA κυκλοφόρησε επίσης, ένα βίντεο στο οποίο εμφανίζεται μια γυναίκα γεμάτη πληγές και μώλωπες που καλύπτονται με λευκούς επίδεσμους.
Μέχρι να τελειώσει το βίντεο η γυναίκα είναι ντυμένη νύφη. Το τελευταίο πλάνο είναι το μότο «Ένα νυφικό δεν καλύπτει τον βιασμό».

Τhe Snake Charmer: Ένας σταρ του Bollywood εξερευνά την ανισότητα των φύλων στην Ινδία



Τo “The Snake Charmer” της Νίνας Μαρίας Πασχαλίδου, ακολουθεί τον σούπερ-σταρ του Βollywood Aamir Khan στην προσπάθειά του να αλλάξει τον τρόπο που οι άνδρες αντιμετωπίζουν τις γυναίκες στην Ινδία. Το ντοκιμαντέρ, αποτελεί την τελευταία προβολή του Φεστιβάλ CineDoc για φέτος και θα προβληθεί την Τετάρτη 26/4 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και την Κυριακή 30/4 στον Κινηματογράφο Δαναό.

Πρόκειται για ένα οδοιπορικό από τα λαμπερά παρασκήνια του Βollywood έως τις παραγκουπόλεις της Βομβάης που αποπειράται να αποκαλύψει τα αίτια της βίας κατά των γυναικών στην Ινδία. Ο Khan που μέχρι τώρα πρωταγωνιστούσε σε ρόλους σκληρών ανδρών και ήταν μέρος μιας τεράστιας κινηματογραφικής βιομηχανίας που κατηγορείται ότι ενθαρρύνει τη σεξουαλική βία συζητά με κορυφαίους σκηνοθέτες, παραγωγούς και ηθοποιούς, αποκαλύπτοντας τον ρόλο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης για το θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών στην Ινδία. H ταινία απέσπασε το "Βραβείο Νεότητας Φοιτητών Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης" στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2017.

Πριν την προβολή της, η Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων Φωτεινή Κούβελα θα πραγματοποιήσει έναν σύντομο χαιρετισμό. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με την σκηνοθέτιδα, Νίνα Μαρία Πασχαλίδου, την Ειρήνη Σιώζου, νομική σύμβουλο στο Συμβουλευτικό κέντρο της ΓΓΙΦ και την δημοσιογράφο Sudha Nair Iliades του Athens Inside.

Η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου γεννήθηκε στη Βέροια. Σπούδασε ΜΜΕ και δημιουργική γραφή στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης, και έκανε το μεταπτυχιακό της στη χρηματοοικονομική διοίκηση στο πανεπιστήμιο του Bentley των ΗΠΑ. Διδάχθηκε κινηματογράφο και ντοκιμαντέρ στο La Femis του Παρισιού και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Το 2011 ίδρυσε την εταιρία παραγωγής Forest Troop και ολοκλήρωσε το The Prism GR2011 το πρώτο multimedia project στην Ελλάδα με θέμα την κρίση καθώς και ένα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ με τίτλο Krisis, το οποίο έχει επιλεχθεί σε 35 φεστιβάλ σε ολόκληρο τον κόσμο. To 2013 ολοκλήρωσε το ντοκιμαντέρ Κισμέτ, με θέμα την συμβολή των Τουρκικών σαπουνόπερων στη χειραφέτηση των γυναικών της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής (παραγωγή Forest Troop, Anemon Productions, Al Jazeera, ARTE, SVT). Η ταινία ήταν υποψήφια για το πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ.

The Snake Charmer (Ο γητευτής των φιδιών)
Σκηνοθεσία: Νίνα Μαρία Πασχαλίδου, Διάρκεια: 58 λεπτά
Γλώσσα: Αγγλικά και ινδικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.
Εισιτήριο: 6 ευρώ
Τετάρτη 26 Απριλίου στις 19:30 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και Κυριακή 30 Απριλίου στις 16:00, στον Κινηματογράφο Δαναός

Μπιλάρδο: "Υπάρχουν γυναίκες που προκαλούν τη σεξουαλική βία"


Ο πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής Αργεντινής, Κάρλος Μπιλάρδο, υποστήριξε ότι υπάρχουν γυναίκες που προκαλούν με την ενδυμασία τους τη σεξουαλική βία.
Ο Κάρλος Σαλβαδόρ Μπιλάρδο μπορεί σήμερα (σε ηλικία 78 ετών) να έχει αποσυρθεί από την προπονητική, αλλά έχει συνδυάσει το όνομά με μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, καθώς ως ομοσπονδιακός τεχνικός οδήγησε την "αλμπισελέστε" στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.
Η πρόσφατη τοποθέτηση του σε εκπομπή του τηλεοπτικού καναλιού, America 24, σήκωσε "θύελλα" αντιδράσεων, καθώς μεταξύ άλλων υποστήριξε ότι "υπάρχουν γυναίκες που προκαλούν τη σεξουαλική βία"
"Στην παραλία, η γυναίκα μπορεί να πάει όπως θέλει. Στο δρόμο, δεν μπορεί όπως θέλει.. Υπάρχουν γυναίκες νεαρής ηλικίας που το προκαλούν, που φορούν μίνι φούστες, σκύβουν να πάρουν ένα κομμάτι χαρτί και φαίνεται το εσώρουχό τους. Είμαι κατά της βίας, αλλά υπάρχουν γυναίκες που ντύνονται καλά και γυναίκες που είναι προκλητικές. Πάω σε μια συνέντευξη Τύπου και βλέπω μια γυναίκα, μια κυρία, μια νεαρή κοπέλα που φοράει ένα ντεκολτέ. Πώς να μην την κοιτάξεις;", υποστήριξε ο Μπιλάρδο.
Η πρώτη αντίδραση ήρθε από την Ρακέλ Βιβάνκο, εκπρόσωπο του φεμινιστικού κινήματος στην Αργεντινή, η οποία υποστήριξε: "Καταγγέλουμε τον Μπιλάρδο ως μισογύνη".


Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Η ενδοοικογενειακή βία στα γράμματα της Sylvia Plath

Sylvia Plath.jpg

Κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου του 1962, η διάσημη ποιήτρια Sylvia Plathel
(el.wikipedia.org/wiki/Σύλβια_Πλαθ) έγραφε στη μητέρα της:
‘Αυτό τον καιρό γράφω τα καλύτερα ποιήματα της ζωής μου. Θα με κάνουν διάσημη’.
Η δήλωση αυτή όμως, κάθε άλλο από αισιοδοξία έκρυβε. Όπως είναι γνωστό, η γνωστή Αμερικανίδα ποιήτρια σύντομα αυτοκτόνησε. Ήταν το άδοξο τέλος μιας μακρόχρονης πάλης με μια σοβαρή μορφή διπολικής διαταραχής.
Τότε, περισσότερο από σήμερα, η ψυχολογική ασθένεια ήταν ένα μεγάλο ταμπού. Ήταν κάτι το οποίο έπρεπε να κρατηθεί μυστικό, ερμητικά κλειστό, για να διαφυλαχθεί η φήμη του ασθενούς, αλλά και της οικογένειας του. Ο άντρας της Sylvia Plath, ο οποίος ήταν κι εκείνος ποιητής, κατέστρεψε τα ημερολόγια της, και ειδικά το τελευταίο, για να ‘προστατεύσει τα παιδιά τους’.
Για χρόνια, κατά τη δεκαετία του 1970, μόνο σποραδικές κραυγές ακούγονταν στις παρουσιάσεις των βιβλίων του.
‘Δολοφόνε!’ κατηγορούσαν τον Ted Hughes.
Ήταν μεμονωμένες φεμινίστριες, οι οποίες θεωρούσαν ότι εκείνος ήταν υπεύθυνος για το θάνατο της Sylvia. Δεν ήταν λίγοι όμως, όσοι αρνήθηκαν να πάρουν στα σοβαρά αυτές τις φωνές. Η ποίηση, αν και είναι απόσταγμα ψυχής και αλήθειας, δεν ήταν η απόδειξη που ζητούσαν. Ξεχνούσαν ότι, η ενδοοικογενειακή βία, δε βγαίνει εύκολα στην επιφάνεια.
Μισό αιώνα μετά όμως, όλα άλλαξαν. Βρέθηκε το ‘χαμένο κομμάτι του παζλ’, που επρόκειτο να ρίξει φως στη ζωή της Sylvia Plath. Πρόκειται για εννέα γράμματα τα οποία έγραψε η Plath μετά την ανακάλυψη της απιστίας του συζύγου της με τη γειτόνισσα τους, τον Ιούλιο του 1962. Επίσης, πρόκειται για το ιατρικό ιστορικό της ποιήτριας, και περιέχει την αλληλογραφία της με την ψυχοθεραπεύτρια της.
Στα γράμματα της, η Sylvia Plath, όχι μόνο αποκαλύπτει την εξωσυζυγική σχέση του άντρα της, αλλά επίσης, μιλάει για την σωματική κακοποίηση που υπέστη λίγες ημέρες πριν να χάσει το δεύτερο παιδί που περίμενε. Επίσης, ο Ted Hughes είχε εξομολογηθεί στη σύζυγο του ότι, ‘την προτιμούσε νεκρή’.
Τα γράμματα αυτά, διαχρονικά στο περιεχόμενο τους, θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί από οποιαδήποτε άσημη και κακοποιημένη γυναίκα. Τα έγραψε όμως η διάσημη Plath, και ακόμα μετά από το θάνατο της, η ποιήτρια ρίχνει ακόμα λίγο φως σε αυτό το κοινωνικό αγκάθι που λέγεται ενδοοικογενειακή βία.
Ο εκδοτικός οίκος Faber σύντομα θα εκδώσει τα γράμματα της Sylvia Plath. Δεν θα είναι μόνο μια σημαντική εξέλιξη για την λογοτεχνία όμως, αλλά και μια σημαντικότατη ιστορική ανακάλυψη.
Γιατί η ιστορία, και η αλήθεια, είναι σαν το απόστημα. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, κάποια στιγμή σπάει, ανοίγει, και αποβάλλει κάθε τι βρώμικο.

Βιβλιοπαρουσίαση απο την ΓΓΙΦ:"Πέρα από το ροζ και το γαλάζιο : Όλα τα παιχνίδια για όλα τα παιδιά"


Φωτογραφία του χρήστη Βιβλιοθήκη Θεμάτων Ισότητας και Φύλου.



Πέμπτη 27 Απριλίου, ώρα 12:00, 
Παρουσίαση του βιβλίου της Δήμητρας Κογκίδου "Πέρα από το ροζ και το γαλάζιο : Όλα τα παιχνίδια για όλα τα παιδιά"

www.isotita.gr

Κύπρος:Women Fit for Business για άνεργες αποφοίτους πανεπιστημίων

 

Η EY ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ AIPFE ΚΥΠΡΟΥ ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΟΥΝ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Η EY Κύπρου σε συνεργασία με την AIPFE Κύπρου-Γυναίκες της Ευρώπης εγκαινίασε τo Women Fit for Business (WF4B), ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε άνεργες απόφοιτες πανεπιστημίου κάτω των 35 ετών.

Η συνεργασία φιλοδοξεί να ενθαρρύνει, να παρακινήσει και να δημιουργήσει ευκαιρίες δικτύωσης για τις συμμετέχουσες μέσω προγραμμάτων κατάρτισης, τα οποία θα τους δώσουν τις δεξιότητες εκείνες που θα τις βοηθήσουν στην αναζήτηση εργασίας. Δώδεκα υποψήφιες έχουν επιλεγεί για να ξεκινήσουν ένα 9μηνο πρόγραμμα συνολικής διάρκειας 60 ωρών, που περιλαμβάνει κατάρτιση, καθοδήγηση και δικτύωση, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως προσωπική αξιολόγηση προφίλ και δεξιοτήτων, δεξιότητες αναζήτησης εργασίας, εργαστήρια επαγγελματικής ανάπτυξης, ενδυνάμωση μέσω ολιστικής προσέγγισης στην ηγετική διαχείριση (centered management), πρακτική εξάσκηση και πολλά άλλα.

Το πρόγραμμα οργανώνεται στο πλαίσιο της παγκόσμιας εκστρατείας της EY για την ισότητα των φύλων. Συγκεκριμένα, απαντώντας στη Διεθνή Έκθεση Ισότητας των Φύλων του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF), η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα χρειαστούν 170 χρόνια για να επιτευχθεί η ισότητα των φύλων στον εργασιακό χώρο, η ΕΥ επιδιώκει να επιστήσει την προσοχή στο παγκόσμιο πρόβλημα διαφορών μεταξύ των φύλων και να πρωτοστατήσει, διασφαλίζοντας την υποστήριξη και άλλων οργανισμών, στην επιτάχυνση του ρυθμού της αλλαγής προς την ισότητα των φύλων.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΥ Κύπρου, Σταύρος Παντζαρής, με δήλωσή του ανέφερε ότι «οι γυναίκες αποτελούν περισσότερο από το μισό του πληθυσμού του κόσμου, αλλά έχουν παραβλεφθεί εδώ και πολύ καιρό ως ζωτικός πόρος ταλέντου που συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία»

«Για να επιταχύνουμε την επίτευξη της ισότητας των φύλων», τόνισε, «χρειαζόμαστε ενεργό δράση τόσο από άνδρες όσο και από γυναίκες, ούτως ώστε οι οργανισμοί να προσλαμβάνουν, να ενδυναμώνουν και να προάγουν τις γυναίκες ισότιμα, ανάλογα με τον αριθμό τους και με την απεριόριστη δυνατότητα που προσφέρουν στον χώρο εργασίας».

Η Άννα Κουκκίδη-Προκοπίου, Πρόεδρος της AIPFE Κύπρου, μιλώντας σε εκδήλωση για την παρουσίαση του προγράμματος, αναφέρθηκε και στις τρέχουσες πρωτοβουλίες της AIPFE για την προώθηση της συμμετοχής των γυναικών στην κοινωνία των πολιτών στην Κύπρο και στο εξωτερικό.
Επίσης, μίλησε για το πρόγραμμα Women Fit for Business, παρουσιάζοντας δυο απόφοιτες του προγράμματος WF4B του 2015, οι οποίες μίλησαν για τις προσωπικές τους εμπειρίες και επιτυχίες και περιέγραψαν τον τρόπο με τον οποίο τα μαθήματα τις βοήθησαν να επιτύχουν τους επαγγελματικούς τους στόχους - είτε στην εύρεση εργασίας είτε για να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση.

Κύριες ομιλήτριες στην εκδήλωση ήταν δύο αξιόλογες και καταξιωμένες γυναίκες, η Γεωργία Παφίτη, Οικονομική Διευθύντρια της ελβετικής τράπεζας UBS στο Λουξεμβούργο και Περιφερειακή Οικονομική Διευθύντρια της UBS για την περιοχή της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής (EMEA), και η Βαλεντίνα Κισλάγια, Πρόεδρος και ιδρυτής της Leaders and Image Limited, μίας εταιρείας που έχει αναγνωριστεί για την εξειδίκευσή της στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και καθοδήγησης.
Οι δύο ομιλήτριες μοιράστηκαν με το κοινό κάποιες πραγματικά εμπνευσμένες ιστορίες και ιδέες.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία της EY Κύπρου στη Λευκωσία, στο Jean Nouvel Tower, στις 19 Απριλίου 2017.

Οι έμφυλες επαγγελματικές ανισότητες στον τομέα της εκπαίδευσης


Το 2014 οι γυναίκες καταλάμβαναν το 68% του εκπαιδευτικού προσωπικού όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης στις χώρες μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), σύμφωνα με το 49ο τεύχος της περιοδικής έκδοσης του Οργανισμού για τους στατιστικούς δείκτες στην εκπαίδευση, με τίτλο «Education Indicators in Focus», από το οποίο προκύπτει ο έντονος επαγγελματικός διαχωρισμός μεταξύ γυναικών και ανδρών. 

Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία που προκύπτουν, όπως τα παρουσιάζει η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, έχουν ως εξής:

- Το 68% του εκπαιδευτικού προσωπικού όλων των βαθμίδων ήταν γένους θηλυκού το 2014.
- Τα ποσοστά της γυναικείας απασχόλησης ποικίλλουν ανάλογα με την εκπαιδευτική βαθμίδα: η προσχολική αγωγή καταγράφει το δυσθεώρητο ποσοστό του 97%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μειώνεται αισθητά στο 43%. Tα αντίστοιχα ποσοστά στις υπόλοιπες εκπαιδευτικές βαθμίδες, έχουν ως εξής: δασκάλες 82% και καθηγήτριες μέσης εκπαίδευσης 63%
- Οι έμφυλες ανισότητες στο διδασκαλικό/καθηγητικό επάγγελμα αποτυπώνονται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο στις χώρες της Βαλτικής και στη Ρωσία, όπου τα τέσσερα από τα πέντε άτομα είναι γυναίκες.
- Η Ιαπωνία είναι η μόνη χώρα-μέλος του ΟΟΣΑ με τη μικρότερη αναλογία καθηγητριών σε σχέση με τους άρρενες, δηλ. 48%
- Η έντονη θηλυκοποίηση του διδασκαλικού/καθηγητικού επαγγέλματος καταγράφεται στη σταδιακή αύξηση των αντίστοιχων ποσοστών: 61% το 2005, 65% το 2010 και 68% το 2014.
- Ο ρυθμός αύξησης του γυναικείου εκπαιδευτικού προσωπικού ήταν μόλις 1% στις χώρες Σλοβενία και ΗΠΑ, ενώ ξεπέρασε το 15% σε Γερμανία, Ελλάδα και Ιαπωνία.
- Την περίοδο 2005-2014 καταγράφηκε αύξηση της γυναικείας απασχόλησης στα Κράτη-Μέλη του ΟΟΣΑ κατά μέσο όρο της τάξης του 56% έως 59% και μέρος αυτής της αύξησης αποδίδεται και στη μαζική εισδοχή των γυναικών στο διδασκαλικό/καθηγητικό επάγγελμα.
- Ο ΟΟΣΑ θεωρεί πως η ύπαρξη και η διαιώνιση στερεοτυπικών αντιλήψεων και πρακτικών για τους ρόλους των δύο φύλων σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου, συμβάλλουν καθοριστικά στην έντονη θηλυκοποίηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος.
- Η γυναικεία αριθμητική υπεροχή δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και εξάλειψη του έμφυλου μισθολογικού χάσματος (σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΟΣΑ, το μισθολογικό χάσμα στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν ξεπερνάει το 3%)
- Το ποσοστό γυναικών αποφοίτων με πανεπιστημιακό πτυχίο στην εκπαίδευση αυξήθηκε κατά μέσο όρο από το 72% το 2005 στο 78% το 2014 στα Κράτη-Μέλη του ΟΟΣΑ, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο έμφυλος επαγγελματικός διαχωρισμός δεν πρόκειται να μειωθεί, αντιθέτως μπορεί και να εντατικοποιηθεί.

Η συγκεκριμένη δημόσια δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων εντάσσεται στο θεματικό πεδίο «Γυναίκες και Οικονομία» και υλοποιείται στο πλαίσιο αξιοποίησης όλων των εργαλείων στον αγώνα για την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, σύμφωνα και με τις κατευθυντήριες γραμμές των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (Ατζέντα 2030).

Η Ιορδανία καταργεί τον νόμο που προστάτευε βιαστές



Στην Ιορδανία καταργήθηκε ο νόμος που προστάτευε τους βιαστές, με την προϋπόθεση πως θα παντρεύονταν τα θύματά τους, ύστερα από χρόνια εκστρατειών από ακτιβιστές για τα δικαιώματα των γυναικών και άλλων πολέμιων της συγκεκριμένης νομοθεσίας.

Όπως μεταδίδει το BBC, το υπουργικό συμβούλιο της Ιορδανίας ανακάλεσε το άρθρο 308, που επέτρεπε σε βιαστές να αποφύγουν τη φυλάκιση εφόσον παντρεύονταν το θύμα τους κι ο γάμος κρατούσε τουλάχιστον τρία χρόνια.
Οι υπέρμαχοι του εν λόγω νόμου έλεγαν πως αυτός προστάτευε την τιμή και τη φήμη των θυμάτων.
Πέρσι έγινε μια τροποποίηση στον νόμο κι έτσι ένας βιαστής μπορούσε να παντρευτεί το θύμα του μόνο εάν εκείνη ήταν ηλικίας 15 έως 18 ετών και η «επίθεση» θεωρούνταν «συναινετική», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το βρετανικό δίκτυο.
Μετά, τον Φεβρουάριο, βασιλική επιτροπή πρότεινε ο νόμος να καταργηθεί πλήρως.
Όπως έγραφαν οι Jordan Times, η ακτιβίστρια Lailla Naffa είχε κάνει λόγο για «ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα».
Ο αγώνας ωστόσο για αντίστοιχες κινήσεις και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής έχει ακόμα πολύ δρόμο.
Την ώρα που η Ιορδανία καταργούσε το άρθρο 308, Λιβανέζοι ακτιβιστές κρεμούσαν νυφικά κατά μήκος τους φημισμένου παραλιακού μετώπου της Βηρυτού, διαδηλώνοντας ενάντια στην εκδοχή του νόμου που ακόμα ισχύει στη χώρα τους κι ελπίζοντας να καταργηθεί τον επόμενο μήνα.

H Σαουδική Αραβία εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών του ΟΗΕ



Η Σαουδική Αραβία εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών του ΟΗΕ, μετά από μυστική ψηφοφορία του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου του Οργανισμού. To Βασίλειο βρίσκεται, σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ το 2015, στην 134η θέση σε σύνολο 145 χωρών στον τομέα της ισότητας των φύλων και θεωρείται «ένα από τα πιο μισογυνιστικά καθεστώτα του κόσμου»

Το αρμόδιο Συμβούλιο του ΟΗΕ έπρεπε να εγκρίνει 4 χώρες από την Ασία για τις θέσεις της Επιτροπής υπέρ των Δικαιωμάτων των Γυναικών και εξέλεξε το Ιράκ, τη Νότια Κορέα, το Τουρκμενιστάν και τη Σαουδική Αραβία. Από αυτές, η τελευταία προκάλεσε σφοδρή αντίδραση ανθρωπισστικών οργανώσεων, καθώς οι νόμοι του Βασιλείου δεν παρέχουν ούτε στοιχειώδη δικαιώματα στις γυναίκες.

«Όλες οι γυναίκες στη Σαουδική Αραβία πρέπει να έχουν έναν άντρα προστάτη που παίρνει όλες τις σημαντικές αποφάσεις για λογαριασμό ους, ελέγχοντας τη ζωή μιας γυναίκας από τη γέννηση της μέχρι το θάνατο. Η Σαουδική Αραβία επίσης απαγορεύει στις γυναίκες να οδηγούν αυτοκίνητα», σχολίασε ο εκτελεστικός διευθυντής του UN Watch, Hillel Neuer. Το UN Watch είναι μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση που ασχολείται με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών.

«To να εκλέγεις τη Σαουδική Αραβία για να προστατέψεις τα δικαιώματα των γυναικών είναι σα να κάνεις έναν εμπρηστή διοικητή της Πυροσβεστικής» πρόσθεσε ο Neuer.

Η Σαουδική Αραβία είναι διαχρονικός σύμμαχος δυτικών κρατών και κυρίως των ΗΠΑ. Παρά το γεγονός ότι η ψηφοφορία έγινε μυστικά (μετά από αίτημα των ΗΠΑ), υπολογίζεται ότι 5 ευρωπαϊκά κράτη έδωσαν την ψήφο τους στο Βασίλειο.



Η Σαουδική Αραβία είναι από το 2016 μέλος και του Συμβουλίου του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
www.thepressproject.gr

«Οι αναίτιες καισαρικές εκθέτουν μητέρα και παιδί σε κινδύνους»

Νεογέννητο σε μαιευτήριο

Η πορεία προς τη μητρότητα στις περισσότερες περιπτώσεις βαίνει χωρίς επιπλοκές.
Η Ελληνίδα, ωστόσο, φαίνεται να βιώνει πολλές ιατρικές παρεμβάσεις, η πλειονότητα των οποίων εφαρμόζεται χωρίς ιατρική αιτιολόγηση.
Αποτελεί η Ελληνίδα, λοιπόν, την εξαίρεση στον φυσικό κανόνα;
Ποιος είναι ο λόγος που το πρόβλημα αυτό είναι τόσο εκτεταμένο στη χώρα μας;
Κατά κύριο λόγο, ο παράγοντας που επηρεάζει την αύξηση των παρεμβατικών τοκετών και δη των καισαρικών τομών είναι η ιατρικοποίηση της γέννας.
Η κουλτούρα της κοινωνίας σχετικά με τον τοκετό περιστρέφεται γύρω από την ανασφάλεια, την ελλιπή προετοιμασία και ενημέρωση και την πεποίθηση ότι ο γιατρός ή η μαία έχει πάντοτε δίκιο.

Αύξηση εν καιρώ κρίσης


Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι η καισαρική τομή μπορεί να σώσει ζωές.
Η αναίτια χρήση της όμως εκθέτει μητέρες και παιδιά σε κινδύνους τόσο βραχυπρόθεσμους όσο και μακροπρόθεσμους.
Αυτοάνοσα νοσήματα, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1, παχυσαρκία, λεμφοβλαστική λευχαιμία, άσθμα, αλλεργίες και αυτισμός φαίνεται να εμφανίζονται συχνότερα σε παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική τομή.
Η δε επιβάρυνση για τη μητέρα περιλαμβάνει κινδύνους όπως η υστερεκτομή, η αιμορραγία και η λοίμωξη, αλλά και η πιθανότητα εμφάνισης συμφύσεων, επιπωματικού/διεισδυτικού πλακούντα, αποκόλλησης πλακούντα και έκτοπης κύησης σε επόμενη εγκυμοσύνης, όπως και η αδυναμία τεκνοποίησης από έναν αριθμό τοκετών και πάνω.
Η Ελλάδα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το όριο του ΠΟΥ με αυξητική τάση και μάλιστα εν καιρώ κρίσης.
Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σε συγκεκριμένες περιόδους (λ.χ. πριν από αργίες ή διακοπές).
Ενδεικτικά αξίζει να αναφερθεί ότι σε μεγάλο μαιευτικό νοσοκομείο του ΕΣΥ στο α' εξάμηνο του 2015 το σύνολο των τοκετών ήταν 1.971.
Από αυτούς τους τοκετούς το 66,6% ήταν καισαρικές τομές και πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΣΥnet στα αντίστοιχα ΚΕΝ (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια) καταχωρίστηκαν:
◼ 5 φυσιολογικοί τοκετοί,
◼ 653 κολπικοί τοκετοί με χειρουργική επέμβαση,
◼ 1.313 τοκετοί με καισαρική τομή.
Προκαλεί ερωτήματα πώς το 99,7% τοκετών στο συγκεκριμένο νοσοκομείο παρουσιάζει επιπλοκές που οδηγούν στη χρήση καισαρικών τομών και χειρουργικών επεμβάσεων.

Εγκαλείται η χώρα μας

Αξιοσημείωτο είναι ότι το ζήτημα των αυξημένων καισαρικών τομών στη χώρα μας έχει απασχολήσει τους διεθνείς οργανισμούς.
Στη 54η σύνοδο της Επιτροπής των Ην. Εθνών για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW) και συγκεκριμένα στην 7η περιοδική έκθεση για την Ελλάδα, εγκαλείται η χώρα μας ότι οφείλει «να μειώσει τον αριθμό καισαρικών τομών…».
Δυστυχώς οι δείκτες εξακολουθούν να τραβούν την ανηφόρα.
Τα προαναφερόμενα ποσοστά κάνουν αισθητό το πρόβλημα της μαιευτικής βίας στην Ελλάδα.
Για τον λόγο αυτό συστάθηκε το Παρατηρητήριο Μαιευτικής Βίας Ελλάδας-OVO Hellas, το οποίο αποτελεί τον 9ο αντίστοιχο μη κερδοσκοπικό οργανισμό παγκοσμίως.
Στόχος του είναι η ανάδειξη του φαινομένου των αναίτιων παρεμβάσεων στη χώρα μας, καθώς θεωρεί ότι στην πλειοψηφία τους αποτελούν μαιευτική βία ως μορφή έμφυλης βίας και εκμετάλλευσης της σχέσης ασθενούς-ιατρού.
Στηρίζεται στη συλλογή καταγγελιών περιστατικών μαιευτικής βίας και υποστηρίζει μητέρες που υπέστησαν ανάλογες πρακτικές σε δημόσιες και ιδιωτικές δομές υγείας

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Τα δικαιώματα των γονέων στο επίκεντρο της προσοχής της Κομισιόν

father-and-son

Η Κομισιόν σχεδιάζει την καθιέρωση της μερικής απασχόληση των γονέων για δώδεκα χρόνια.
Oι γονείς θα πρέπει στο μέλλον να έχουν το δικαίωμα της προσωρινής, μερικής απασχόλησης και της επιστροφής στην πλήρη, σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ το δικαίωμα αυτό θα είναι εγγυημένο για δώδεκα χρόνια, σύμφωνα με αποκλειστκό δημοσίευμα της κυριακάτικης έκδοσης της εφημερίδας “Die Welt”, 
η οποία επικαλείται σχετικό σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόκειται να παρουσιάσει το λεγόμενο πυλώνα των κοινωνικών δικαιωμάτων, τον οποίο προετοιμάζει εδώ και μήνες, την ερχόμενη Τετάρτη. Ο λόγος είναι οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες στα 28 κράτη-μέλη και η φτώχεια πολλών πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιο προχωρημένες ιδέες, όμως, απορρίφθηκαν προφανώς, αφού η Μαριάν Τίσεν, η Επίτροπος Απασχόλησης, δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα ότι «δεν θα εισαχθούν η ασφάλεια για τους ανέργους και τα παρόμοια».
Αντί αυτών, η Κομισιόν τάσσεται υπέρ μιας κοινής δήλωσης των χωρών μελών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπέρ ενός “Κανόνα” 20 κοινωνικών δικαιωμάτων για όλους τους Ευρωπαίους. 
Σε αυτόν θα περιλαμβάνονται “αξιοπρεπείς μισθοί”, ένα ελάχιστο εισόδημα και η ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών.
Η πρόταση για το δικαίωμα προσωρινής μερικής απασχόλησης των γονέων συμπίπτει με ανάλογη της γερμανίδας υπουργού Εργασίας, Αντρέα Νάλες, η οποία ανήκει στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD). Η πρότασή της αφορά σε επιχειρήσεις άνω των 15 ατόμων, αλλά δεν βρίσκει σύμφωνο το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα (CDU).

Το κούρεμα για την ενδοοικογενειακή βια





Κοντά . Πιο κοντά. Ακόμα πιο κοντά. Μια γυναίκα με πλούσια μακριά μαλλιά και μάλιστα από το Μπανγκλαντές, δεν θα θυσίαζε τη χαίτη της για τίποτα στον κόσμο. Εκτός κι αν ... έχει βαρεθεί να την αρπάζουν από τα μαλλιά και να την σέρνουν μέσα στο ίδιο της το σπίτι...Τις τελευταίες μέρες το τηλεοπτικό σποτάκι με το κορίτσι που θυσιάζει την ομορφιά του έχει γίνει viral. Τραβηγμένο από τα μαλλιά;



Το υπογράφει η Jui, μια τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας που προτρέπει τις γυναίκες- θύματα να μην συμβιβαστούν, να μιλήσουν. Το τηλεοπτικό τελειώνει με το μήνυμα : «τα μαλλιά  είναι η τιμή/ομορφιά μιας γυναίκας και δεν θα πρεπε να γίνουν το σύμβολο της αδυναμίας της».



Τι στην ευχή γίνεται στο Μπαγκλαντές; Είναι η  χώρα της οικογενειακής βίας στην Ασία όπως η Ινδία είναι η χώρα των βιασμών; Μερικά περιστατικά και ολίγα στατιστικά από τη μελέτη: «Human Rights Situation in Bangladesh 2016 : An Analysis» της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ain o Salish Kendra  (ASK),  δίνουν μια ιδέα για το τι επικρατεί στη χώρα αυτή και σε πόση εκτίμηση έχουν οι άνδρες το γυναικείο φύλο...
Η χώρα των δαρμένων γυναικών  
Σύμφωνα με την έρευνα αυτή, τo 2016, καταγράφηκαν 724 περιπτώσεις βιασμού, 37 από τα θύματα δολοφονήθηκαν μετά τον βιασμό και 8 από τις γυναίκες αυτές, αυτοκτόνησαν εξαιτίας του βιασμού. Μόνο μέσα σε έναν από τους τελευταίους μήνες του 2016, τον Οκτώβριο, σημειώθηκαν τα παρακάτω περιστατικά:
Ένα 5χρονο κοριτσάκι εξαφανίστηκε από το σπίτι του

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Κακοποίηση γυναικών: η βία της διπλανής πόρτας

Αποτέλεσμα εικόνας για kakopoihsh gynaikwn
H Χριστίνα Π. είναι 30 ετών και για μεγάλο χρονικό διάστημα κακοποιούνταν από τον σύντροφό της. Μαζί του πέρασε 3 χρόνια, μια περίοδο που θέλει να ξεχάσει και να κρατήσει μόνο τις όμορφες στιγμές. Τη συναντώ σε ένα καφέ στο κέντρο.
 Όπως θα μου πει: «Απολαμβάνω πλέον την ελευθερία μου». Η Χριστίνα γνωρίστηκε με τον πρώην φίλο της σε πάρτι. Ήταν γλυκός, τρυφερός και της κέντρισε το ενδιαφέρον. Τους πρώτους μήνες περνούσαν πολύ όμορφα. Πήγαιναν ταξίδια, πολλά βράδια γύριζαν όλη την Αθήνα, ξενυχτούσαν και το σεξ ήταν πολύ καλό. «Ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του. Σταδιακά, όμως, παρατηρούσα ότι γινόταν άλλος άνθρωπος. Ζήλευε παθολογικά. Απομονώθηκα από την παρέα μου και σπανίως –τις ώρες που δούλευε κυρίως− φώναζα φίλες μου στο σπίτι. Η βία ξεκίνησε πρώτα με λεκτικούς διαπληκτισμούς και ύστερα με μεγάλους τσακωμούς. Έψαχνε το κινητό μου, πίστευε ότι τον απατούσα, αλλά έλεγα "με αγαπάει, γι' αυτό τα κάνει". Αργότερα, όταν επέστρεφε τα βράδια σπίτι, δεν είχε όρεξη και όλα του έφταιγαν.
 Πίστευα ότι η ευθύνη ήταν δική μου. Μήπως δεν έκανα κάτι καλά; Μήπως βαρέθηκε; Έκανα άπειρες προσπάθειες να συζητήσουμε, αλλά δεν είχαν καμία τύχη, με αποτέλεσμα οι λεκτικοί διαπληκτισμοί να γίνουν χαστούκια και τα σημάδια στο σώμα μου να αυξάνονται. Μίλησα μόνο στην κολλητή μου, η οποία μου έλεγε συνεχώς ότι έπρεπε να χωρίσω αμέσως. Δεν άκουγα κανέναν και εξακολουθούσα να είμαι μαζί του. Υπάρχουν φορές που όταν μένουμε μόνοι μας νοσταλγούμε μόνο τις ωραίες στιγμές από μια σχέση κι αυτό πολλές φορές αποδεικνύεται μεγάλη παγίδα. Έτσι, μετά από κάποιο σημείο η σχέση μας τυποποιήθηκε. Και η ζωή, τελικά, κρύβει πολλές φορές αναπάντεχες ανατροπές. Ψάχνοντας κι εγώ με τη σειρά μου μια μέρα κρυφά το κινητό του, ανακάλυψα ότι με απατούσε συστηματικά. Έτσι, την ίδια μέρα αποφάσισα ότι έπρεπε να χωρίσουμε. Εκείνη η νύχτα ήταν από τις χειρότερες της ζωής μου. Μόλις του είπα ότι έψαξα το κινητό του άρχισε να με χτυπά πολύ δυνατά, έσπαγε ό,τι έβρισκε μπροστά του − δεν θέλω καν να θυμάμαι τη συνέχεια. Έμεινα για λίγες μέρες σε μια φίλη μου και καθημερινά με καλούσε στο τηλέφωνο και μου έστελνε μηνύματα. Στην αρχή προσπάθησε να είναι φιλικός, να δείξει μετανιωμένος, αλλά όταν είδε πως δεν απαντούσα, με απείλησε ότι θα με έσπαγε στο ξύλο, όταν θα με συναντούσε από κοντά. Κάποια στιγμή έπρεπε να πάω να πάρω τα πράγματά μου. Δυστυχώς, ήταν εκεί και μου ζήτησε, ως τελευταία χάρη, να πάμε μια βόλτα, από εκείνες τις ωραίες που κάναμε κάποτε. Είπα ναι, αλλά δεν ήξερα ότι θα αποδεικνυόταν μοιραίο λάθος. Ανεβήκαμε στα Τουρκοβούνια, όπως παλιά. Ήταν αργά και είχε αρκετό κρύο. Θυμάμαι πως ήμασταν μόνοι μας. Ήταν πολύ γλυκός μαζί μου. Έλεγε συνεχώς πόσο λάθος μου είχε φερθεί. Μου ζήτησε να κάνουμε σεξ για τελευταία φορά. Δέχτηκα. Όταν τελειώσαμε, όμως, ξεκίνησε το μαρτύριό μου, καθώς άρχισε να με χτυπάει αλύπητα. Και δεν υπήρχε κανείς κοντά που να μπορούσε να μας ακούσει. Έφτασα ένα στάδιο πριν λιποθυμήσω. Δεν είπα τίποτα. Το μόνο που έκανε ήταν να με αφήσει στον κοντινότερο δρόμο. Το ξέρω ότι η ευθύνη είναι και δική μου. Αποφάσισα, όμως, να μην προχωρήσω σε μηνυτήρια αναφορά γιατί δεν ήθελα να το μάθουν οι γονείς μου και να στενοχωρηθούν.
 Έκτοτε, αντιλήφθηκα ότι η βία είναι κάτι που δυσκολεύεσαι να αποδεχτείς. Νομίζεις ότι αφορά κάποιες άλλες γυναίκες. Ότι αποκλείεται ο σύντροφός σου, ο άνθρωπος που ερωτεύτηκες, να σε δείρει χωρίς όριο. Κατάλαβα ότι πράγματι υπάρχει δυσκολία να μιλήσει μια γυναίκα, αλλά αυτή είναι η μόνη διέξοδος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα πρόσωπα των γειτόνων μου στην πολυκατοικία όπου μέναμε, που το πρωί με χαιρετούσαν με χαμόγελο, με ρωτούσαν τα νέα μου, αλλά ήξερα πολύ καλά ότι το προηγούμενο βράδυ είχαν ακούσει τον τσακωμό ή ότι με χτυπούσε – απλώς δεν ήθελαν να με φέρουν σε δύσκολη θέση. Μου προκάλεσε τεράστια απορία το γεγονός ότι δεν βρέθηκε κανείς ποτέ να μου πει: "Ξέρεις κάτι, ρε Χριστίνα, ακούγεστε τα βράδια. Χρειάζεσαι κάποια βοήθεια;". Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να κρύβουμε τα προβλήματά μας και να υποκρινόμαστε», αφηγείται.

Oι γυναίκες που κακοποιούνται θα πρέπει να μιλάνε για το πρόβλημά τους. Να μην ακολουθούν κακές συμβουλές συγγενών και φίλων που λένε "σ' αγαπάει, γι' αυτό τα κάνει" ή "εντάξει, μη μιλάς, θα του περάσει" ή "άσ' το, έχεις παιδιά, μη διαλύσεις την οικογένειά σου". Η βία δεν θεραπεύεται από τον θύτη.

http://www.lifo.gr/articles/woman_articles/141748

Σημαντική πρόοδος για τις γυναίκες στον τομέα της έρευνας και καινοτομίας, αλλά οι ανισότητες εμμένουν



Το επίπεδο προόδου που έχει συντελεστεί αναφορικά με την ισότητα των φύλων στον τομέα της έρευνας και καινοτομίας, στην Ευρώπη διερευνά η νέα έκδοση "She Figures 2015" ("Στοιχεία για τις Γυναίκες 2015"). Η μελέτη αποτελεί την κύρια πηγή πανευρωπαϊκών συγκρίσιμων στατιστικών στοιχείων όσον αφορά το ποσοστό που κατέχουν οι γυναίκες μεταξύ των κατόχων διδακτορικών, των ερευνητών, αλλά και των ακαδημαϊκών που λαμβάνουν αποφάσεις, σε σχέση με τα αντίστοιχα ποσοστά των ανδρών.
Τα δεδομένα αυτά ρίχνουν επίσης φως στις διαφορετικές εμπειρίες ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες που εργάζονται στον ερευνητικό τομέα- όπως διαφορές στην αμοιβή, στις συνθήκες εργασίες και στο αποτέλεσμα διεκδίκησης χρηματοδοτήσεων. Παρουσιάζονται επίσης, για πρώτη φορά, τα ποσοστά των γυναικών και των ανδρών στις επιστημονικές δημοσιεύσεις και στις εφευρέσεις, και τέλος εισάγεται η έννοια της διάστασης του φύλου στα επιστημονικά άρθρα. 
Το κύριο συμπέρασμα που προκύπτει από όλα τα παραπάνω είναι το γεγονός ότι παρά την πρόοδο που έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια, παραμένουν κάποιες ανισότητες λόγω φύλου στον τομέα της Έρευνας & Καινοτομίας. Ας δούμε αναλυτικά κάποια από τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα της έκδοσης.
Καταρχάς τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει μεγάλη πρόοδος όσον αφορά τη συμμετοχή των δύο φύλων στην ανώτατη εκπαίδευση. Παρόλο που παλαιότερα το ποσοστό των γυναικών κατόχων διδακτορικού ήταν πολύ χαμηλό, το 2012 οι γυναίκες διδάκτορες αντιπροσωπεύουν το 47% στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με το ποσοστό αυτό να κυμαίνεται από 40-60% και στις 28 χώρες-μέλη και στην Ελλάδα να είναι στο 44%. Όσον αφορά όμως το αντικείμενο του διδακτορικού, οι διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα εμμένουν. Οι γυναίκες για παράδειγμα που έχουν διδακτορικό στη μηχανική, την παραγωγή ή τις κατασκευές, το 2012 είναι στο 28% του συνόλου.
Στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας οι γυναίκες συνεχίζουν να είναι λιγότερες από τους άνδρες, με ποσοστό κάτω από το 45% σε περισσότερες από τις μισές χώρες της ΕΕ28.  Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 28, οι γυναίκες μηχανικοί και επιστήμονες αποτελούν το 2,8% στην αγορά εργασίας σύμφωνα με τα στοιχεία του 2013, ενώ οι άνδρες αποτελούσαν το 4,1%. Στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 2% για τις γυναίκες και 3,4% για τους άνδρες. Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι έχει υπάρξει και μια μικρή πρόοδος και οι γυναίκες προσπαθούν να κερδίσουν τον …χαμένο χρόνο. Έτσι λοιπόν, από το 2008 έως και το 2011 ο αριθμός των γυναικών αυξάνεται κατά 11,1% ανά έτος, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες είναι μόλις 3,3%. 
Επίσης, οι γυναίκες που απασχολούνται σε ερευνητικές δραστηριότητες συνεχίζουν επίσης, να είναι λιγότερες από τους άνδρες. Το 2011 οι γυναίκες ήταν το 33% των ερευνητών στο σύνολο της ΕΕ-28, αλλά υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις ανά χώρα. Στη Λετονία, για παράδειγμα το ποσοστό των ερευνητριών ανέρχεται στο 52,8%, στην Ελλάδα σε 36,7%, ενώ στο Λουξεμβούργο είναι μόλις 24%.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Πριν από 51 χρόνια, αυτό το κορίτσι έγραψε ιστορία για όλες τις γυναίκες, στο Μαραθώνιο της Βοστώνης

H 23χρονη Bobbi Gibb στο σπίτι της, τυλιγμένη με μια κουβέρτα μετά από το μαραθώνιο της Βοστώνης τον οποίο κατάφερε να σφραγίσει με την θαρραλέα παρουσία της

Σήμερα είναι μια μέρα γιορτής για τη Βοστώνη καθώς διεξάγεται ο 121ος Μαραθώνιός της, στον οποίο αναμένεται να συμμετάσχουν περίπου 30.000 χιλιάδες αθλητές από όλο τον κόσμο.

Ο μαραθώνιος της Βοστώνης, διεξάγεται κάθε τρίτη Δευτέρα του Απριλίου και είναι ένας από τους κορυφαίους μαραθώνιους της υφηλίου που ξεκίνησε το 1897 με μόλις 15 συμμετέχοντες, όλοι άντρες. Και ενώ ο μαραθώνιος μεγάλωνε και γινόταν όλο και πιο δημοφιλής με το πέρασμα των ετών, μέχρι και το 1965 παρέμενε αποκλειστικά αντρικό προνόμιο και στις γυναίκες δεν επιτρέπονταν να τρέξουν.

Πριν από 51 χρόνια, στις 19 Απριλίου του 1966, η 23χρονη Roberta Gibb από τη Μασαχουσέτη, διέσχισε τη γραμμή τερματισμού σε 3 ώρες, 21 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα, καταφέρνοντας να αφήσει πίσω της τα δύο τρίτα των συνολικά 400 αντρών που συμμετείχαν εκείνη τη χρονιά. Όμως ήταν παράνομη και όταν τελικά αυτό αποκαλύφθηκε προκάλεσε σκάνδαλο, αλλά και ενθουσιασμό. Ήταν μια νίκη για όλες τις γυναίκες και η ιστορία της εμπνέει μέχρι και σήμερα.

Καθώς η εξαντλημένη Gibb πλησίαζε στον τερματισμό, το πλήθος παραληρούσε, δάκρυζε και ζητωκράυγαζε. Η ίδια θα αναφέρει σε μια συνέντευξή της πως από όλες τις αντιδράσεις, θυμάται εκείνη μιας γυναίκας που τραγουδούσε το "Ave Maria" - φωτό.: Fred Kaplan/Sports Illustrated, via Getty Images


Δύο μήνες πριν το μαραθώνιο, η Gibb είχε γράψει στους διοργανωτές του αγώνα για να ζητήσει έντυπο συμμετοχής. Η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική και της εξηγούσαν πως οι κανονισμοί της A.A.U. (Amateur Athletic Union) απαγόρευαν τη συμμετοχή γυναικών σε αγώνες με διαδρομή μεγαλύτερη από 1,5 μίλι. Επιπλέον, "οι γυναίκες είναι φύσει ανίκανες να τρέξουν 26,2 μίλια" ανέφερε η απάντηση.

Μελέτη κόλαφος του Χάρβαρντ: Στην Ελλάδα τα προσφυγόπουλα πωλούν το κορμί τους



Τους σοβαρούς κινδύνους που διατρέχουν τα προσφυγόπουλα που βρίσκονται «εγκλωβισμένα» στην Ελλάδα, επισημαίνει έρευνα του Harvard.
Η έρευνα που διεξήχθη από τη δόκτορα Βασιλεία Διγιδίκη και την καθηγήτρια Ζακλίν Μπάμπα, αποκαλύπτει την δραματική πραγματικότητα με την οποία έρχονται αντιμέτωπα πολλά ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στην Ελλάδα, καθώς αρκετά από αυτά, πουλάνε το κορμί τους με την ελπίδα να συγκεντρώσουν χρήματα ώστε να πληρώσουν κάποιον διακινητή που θα τους προωθήσει στην Ευρώπη.
Όπως αναφέρει η έρευνα, ο περιορισμένος αριθμός δομών φιλοξενίας ανηλίκων, οι κακές συνθήκες διαβίωσης εντός των hotspots και ο συγχρωτισμός των παιδιών με άγνωστους ενήλικες σε ένα περιβάλλον με μηδενική προστασία γεννούν τις κατάλληλες συνθήκες για πέσουν πολύ συχνά θύματα λεκτικής και σωματικής βίας καθώς και σεξουαλικής κακοποίησης.
Παράλληλα, η έλλειψη συνεννόησης και συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων και το ανεπαρκές σχέδιο για μετεγκατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων μεγεθύνουν το πρόβλημα αφού πολλά από τα παιδιά παραμένουν εγκλωβισμένα σε δομές φιλοξενίας για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα.
Σύμφωνα με οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία των παιδιών, τα αιτήματα που δέχτηκαν για περιπτώσεις ασυνόδευτων έφτασαν τα 5,174, με τα 196 από αυτά να έχουν προωθηθεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και το 50% των υπόλοιπων να αναμένουν την μετεγκατάστασή τους, φιλοξενούμενα προσωρινά σε ειδικά διαμορφωμένα κέντρα φιλοξενίας ανηλίκων.
Τα υπόλοιπα, ωστόσο, βρίσκονται, όπως υπογραμμίζει η έρευνα, σε σοβαρό κίνδυνο να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Τα στοιχεία που φέρνει στο φως η έρευνα είναι αποκαλυπτικά.
Με τους διακινητές να αποτελούν τον μοναδικό τρόπο διαφυγής, και με τους οικονομικούς πόρους να στερεύουν από την παρατεταμένη παραμονή στην Ελλάδα, όλο και περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες καταφεύγουν σε εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης του ταξιδιού τους στην Ευρώπη. Ανάμεσα σε αυτούς και παιδιά που προκειμένου να εξασφαλίσουν το κόμιστρο προς τον διακινητή ωθούνται σε κλοπές ,  διακίνηση ναρκωτικών και πορνεία. Ένα, ωστόσο, είδος πορνείας, όπως τονίζει η έρευνα, διαφορετικό, καθώς πολλές φορές γίνεται με αντάλλαγμα ακόμα και φαγητό ή στέγη.
«Στην Αθήνα το βλέπεις να συμβαίνει. Σε άλλες περιοχές απλά το υποπτεύεσαι. Ετυχε να συνοδεύω ανήλικα προσφυγόπουλα, κάτω των 15 ετών στο πάρκο, και είδα αρκετούς ενήλικες να τα προσεγγίζουν με ύποπτο τρόπο. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να βγουν εκτός των κέντρων φιλοξενίας ασυνόδευτα. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι μπορεί να συμβεί σε αυτά τα παιδιά που περπατούν μόνα τους και απροστάτευτα στην πόλη», δηλώνει χαρακτηριστικά, εργαζόμενος σε δομη φιλοξενίας σε ελληνικό νησί.
Σύμφωνα με άλλο εργαζόμενο, η πιθανότητα τα παιδιά αυτά να πέσουν θύμα εκμετάλλευσης είναι πολύ μεγάλη ανά πάσα στιγμή. Μάλιστα, αναφέρει πως αν μιλήσεις με κάποιο από αυτά τα παιδιά θα σου πουν πως έχουν βρει τρόπους να συγκεντρώσουν χρήματα. Δεν θα σου πει πως τα βρήκε, λέει, αλλά θα το υπονοήσει.
Στο Πεδίον του Αρεως και στην πλατεία Βικτωρίας, οι ντόπιοι έχουν γίνει πολλές φορές μάρτυρες πολλών τέτοιων περιστατικών, καθώς τα σημεία αυτά της πόλης τείνουν να γίνουν πιάτσες. Οι μαρτυρίες των παιδιών συγκλονίζουν: «Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο. Μόλις τελείωσαν τα λεφτά, έπρεπε να το κάνω. Ηταν η πρώτη φορά που το έκανα, δεν είχα καμία εμπειρία».
Σύμφωνα με τα δημογραφικά στοιχεία που καταγράφονται στην έρευνα, συνήθως πρόκειται για νεαρά αγόρια από το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και το Μπανγκλαντές, που τις περισσότερες φορές δηλώνουν πως έχουν κλείσει τα 18 ώστε να μην αναγκαστούν να βρεθούν εντός κέντρου φιλοξενίας ανηλίκων, κάτι που όπως υποστηρίζει η έρευνα μπορεί να παρατείνει την παραμονή τους στη χώρα.
Το ποσό, ωστόσο, που απαιτεί ο διακινητής δεν συγκεντρώνεται ποτέ και πολλά από τα παιδιά καταλήγουν να πουλάνε το κορμί τους απλά για να επιβιώσουν. Αλλα μπλέκονται σε κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών και οδηγούνται συχνά στον εθισμό. «Ηθελα να προοδεύσω. Ηθελα ένα μέλλον», αναφέρει ένα προσφυγόπουλο και προσθέτει «με τα ναρκωτικά και αυτό που κάνω (την πορνεία), δεν πάω πουθενά. Το μυαλό μου έχει καταστραφεί»,
Η ερευνά περιγράφει τον τρόπο που πλησιάζουν οι υποψήφιοι πελάτες τα παιδιά αυτά και δεν διαφέρει σε τίποτα από τις διαδικασίες που ακολουθούνται στις πιάτσες ενηλίκων.
Η συζήτηση επικεντρώνεται στην τιμή και στο μέρος της «συναλλαγής». Σύμφωνα με την έρευνα, η τιμή είναι διαπραγματεύσιμη αλλά σπάνια ξεπερνά τα 15 ευρώ.
Κάποια παιδιά καταφέρνουν να συγκεντρώσουν τα χρήματα για να πληρώσουν τον διακινητή, τα περισσότερα απλά παραιτούνται και συνεχίζουν μόνο για επιβίωση.

Μαρτυρίες γυναικών: Πώς είναι να σε κακοποιεί ο σύντροφός σου

Μαρτυρίες γυναικών: Πώς είναι να σε κακοποιεί ο σύντροφός σου

Πάνω από το 71% των σεξουαλικών επιθέσεων κατά γυναικών, ο δράστης ήταν γνωστός στο θύμα- σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από τις αρχές της Αυστραλίας. Ένα «συντροφικό» χάδι που πέφτει με βία στο σώμα, μια ερωτική συνουσία χωρίς συναίνεση και ένα θύμα χωρίς να καταφεύγει από ντροπή στις διωκτικές αρχές. Το buzzfeed φιλοξενεί τις μαρτυρίες γυναικών που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από συντρόφους τους. 
Η Estelle και ο φόβος του «όχι»
«Το στήθος μου και άλλα μέρη του σώματός μου δε μου άνηκαν...». Η Estelle (όχι το πραγματικό της όνομα) έζησε πολλές άβολες, εξευτελιστικές στιγμές στα χέρια του επί τρία χρόνια συντρόφου της, Adam- πρώην πλέον. «Με έμαθαν να φοβάμαι... Ότι αν δεν ικανοποιώ τις σεξουαλικές ανάγκες των αντρών, των ερωτικών μου συντρόφων, τότε θα τοος χάσω από μια άλλη περισσότερο πρόθυμη. Φοβόμουν ότι αν δεν τον ικανοποιούσα 2-3 βράδια στη σειρά, θα έβρισκε δικαιολογία για να με εγκαταλείψει». Όταν η Estelle διάβαζε, μαγείρευε ή απλά έπλενε τα πιάτα, ο Adam «εισχωρούσε με βία» μέσα της. «Ένιωθα αβοήθητη και μου υπενθύμιζε τη δύναμη του». Συμφωνούσε να συμμετάσχει σε ερωτικά παιχνίδια που την έκαναν να νιώθει «τόσο άβολα», γιατί απλά φοβόταν να πει όχι. «Συχνά ξυπνούσα μέσα στη νύχτα- τις νύχτες που είχα αρνηθεί κάποια σεξουαλική συνεύρεση- και τον έβρισκα από πάνω μου, να εισχωρεί με τη βία, χωρίς συναίνεση... μερικές φορές σταματούσε, μερικές πάλι όχι». 
Κάθε φορά που αντιστέκονταν, «προκαλούσε προβλήματα στη σχέση» όπως της έλεγε... και όταν μια φορά είπε «όχι» στο σεξ, εκείνος τη χτύπησε. «Υπέταξα το σώμα μου σε εκείνον και αν τολμούσα να διεκδικήσω την αυτονομία μου, με χτυπούσε, με βίαζε και με κατηγορούσε ότι κατέστρεφα τη σχέση μας και γιατί στο φινάλε 'ο άντρας έχει ανάγκες'...»
Ο βιασμός της Lara από τον πρώην σύζυγό
H Lara υπήρξε ζευγάρι για δέκα χρόνια με τον άντρα που ήταν σύζυγος και πατέρας του παιδιού της, πριν λήξουν το γάμο τους και αποκτήσουν μια «φυσιολογική, αγαπημένη σχέση». Μόλις είχε βρει μια νέα δουλειά αλλά δεν ένιωθε ότι της ταίριαζε. Στην τρίτη μέρα στο νέο της πόστο, έπαθε κρίση πανικού και ζήτησε από τον πρώην σύζυγό της να τη βοηθήσει. 
«Ήρθε σπίτι για να μιλήσουμε και με έβλεπε να πίνω ένα μπουκάλι ουίσκι. Μέσα σε λίγες ώρες, είχα μεθύσει». Την ακολούθησε στο κρεβάτι της. «Ήμουν 35 και είχαμε χωρίσει πριν πέντε χρόνια, όταν με βίασε». Το μόνο που θυμάται ήταν ότι το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να στρέψει αλλού το πρόσωπό της για να αποφύγει το φιλί του. «Είπα όχι, αλλά ήμουν πέρα για πέρα μεθυσμένη... Δε μπορούσα να κουνηθώ και ήταν προφανές ότι δεν επιθυμούσα να κάνουμε σεξ. Αφού τελείωσε, ντύθηκε και έφυγε». Το περιστατικό ήταν ακατανόητο για τη Lara καθώς ο πρώην της την είχε βοηθήσει να ξεπεράσει μια σεξουαλική επίθεση που είχε δεχτεί κατά το παρελθόν.  
«Το να με βιάσει ενώ βρισκόμουν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ήταν αχρείο» ενώ την επόμενη φορά που τον είδε «παρέμεινα ευγενική για χάρη του παιδιού μας». 
Η Carmen και ο «αστείος και φιλικός συνάδελφος»
«Ήταν αστείος, φιλικός και πάντα με ένα χαμόγελο», έτσι περιγράφει η Carmen τον πρώην συνάδελφό της με τον οποίο έγινε ζευγάρι για τουλάχιστον 12 μήνες. Δεχόταν τις λεκτικές, σωματικές και σεξουαλικές επιθέσεις του, αλλά πάντα έβρισκε ένα σωρό δικαιολογίες για να τον αθωώνει. «Έκλαιγε και έλεγε πως ένιωθε πως δεν τον αγαπούσα, ότι δεν κάναμε σεξ όσο συχνά ήθελε... Η λύπη του γρήγορα εξελισσόταν σε θυμό μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Έβαζε τα χέρια του στο λαιμό μου αναγκάζοντάς με να κάνουμε σεξ». Είχε πείσει τον εαυτό της, ότι τον είχε απογοητεύσει, ότι της άξιζε τέτοια συμπεριφορά και ότι θα έπρεπε να «αναγνωρίζει τις ανάγκες του». Ο Mitchell πάντα χρησιμοποιούσε δικαιολογίες και βάφτιζε τις σεξουαλικές επιθέσεις ως «άγριο σεξ». 
Σήκωνε μόνη της το βάρος της κακοποίησης- ήταν μια αρκετά αθλητική γυναίκα και κανείς δεν θα την πίστευε ότι δεν αντιστάθηκε ή ότι δεν ενημέρωσε σχετικά την αστυνομία. Έμαθε να δικαιολογεί τις μελανιές και τους μώλωπες και κάθε φορά που απειλούσε να τον εγκαταλείψει, λύγιζε υπό το βάρος των απειλών του για αυτοκτονία... «Είχα φτάσει σε ένα σημείο που πίστευα ότι αυτή η σχέση θα τελείωνε με έναν από τους δυο μας νεκρούς...». Κατάφερε και έφυγε μακριά του, αλλά οι τύψεις την ακολουθούσαν σα σκιά. «Μου πήρε αρκετό καιρό για να καταλάβω ότι έκανα το σωστό και ότι δεν ήμουν μαζί του για να γιατρέψω την ψυχολογία του». Η Carmen εξακολουθεί και εργάζεται κάτω από την ίδια στέγη με τον Mitchell, αλλά τα πράγματα είναι καλύτερα για εκείνη. 

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Το κορίτσι που με ένα χαμόγελο τα έβαλε με ομάδα ακροδεξιών και υπερασπίστηκε μία άλλη γυναίκα



Τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης κάνει τις τελευταίες ημέρες η φωτογραφία της Saffiyah Khan.
Ο λόγος για το το νεαρό κορίτσι, που σύμφωνα με το BBC, στάθηκε μπροστά στον μαινόμενο an Crossland, ηγέτη του ακροδεξιού English Defence League, όταν είδε πως περίπου 25 άντρες είχαν περικυκλώσει μια άλλη γυναίκα που φορούσε χιτζάμπ και φώναξε τη λέξη «Ισλαμοφοβία» προς το μέρος των συγκεντρωμένων του EDL.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η νεαρή Khan δεν συμμετείχε στις διαδηλώσεις, αλλά όταν είδε ότι οι αστυνομικοί δεν έκαναν τίποτα για να υπερασπιστούν την φοβισμένη μουσουλμάνα αισθάνθηκε την ανάγκη να επέμβει και να την υπερασπιστεί.
Και το έκανε με τον πιο απλό και πιο παραστατικό τρόπο. Απλά στάθηκε μπροστά στους ακροδεξιούς με ένα πλατύ, περιφρονητικό χαμόγελο.
Μετά από αυτή την κίνηση, οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν γύρω από την Saffiyah Khan. και άρχισαν να της φωνάζουν απειλητικά, ενώ τη στιγμή κατέγραψε φωτογράφος του Press Association.
«Μια ομάδα από 25 μεγαλόσωμους άνδρες του EDL με περικύκλωσαν», είπε η ίδια.
«Με είχαν περικυκλώσει και απλά βγήκα μπροστά και αυτοπροσδιορίστηκα ως κάποια που υποστηρίζει εκείνους για τους οποίους εναντιώνονται.
Η Khan η οποία έχει γεννηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και έχει καταγωγή από το Πακιστάν και τη Βοσνία είπε ότι «δεν φοβήθηκε καθόλου».
(σ.σ Ένας από αυτούς) «έβαλε το δάχτυλό του μπροστά στο πρόσωπό μου και ήταν πολύ επιθετικός. Ένας αστυνομικός πλησίασε και αμέσως πήρε το δάχτυλό του από το πρόσωπό μου. Δεν θα είχα απαντήσει βίαια....»,είπε.
Το EDL ισχυρίστηκε στο Facebook ότι το νεαρό κορίτσι ήταν μέρος μιας ομάδας που είχε διακόψει την ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων τρομοκρατικής επίθεσης στη Στοκχόλμη.
«Μένω αρκετά ήρεμη σε αυτές τις καταστάσεις. Ήξερα ότι προσπαθούσε να με προκαλέσει, αλλά εγώ δεν θα το έκανα. Απλά έμεινα μπροστά του», αναφέρει η νεαρή από το Μπέρμιγχαμ. «Έχω χάσει την ανωνυμία μου, λόγω της εικόνας, αλλά συνολικά άξιζε τον κόπο. Αν και μάλλον πλέον με έχουν στοχοποιήσει, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο πολλοί άνθρωποι θα ήταν τόσο υποστηρικτικοί, γι 'αυτό άξιζε τον κόπο», καταλήγει η θαρραλέα Khan.